Dz.U. z 2003 r. Nr 223, poz. 2221

                                        
                                        
                                        
                                        
                                  U S T A W A
                            z dnia 19 grudnia 2003 r.
                                        
       o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu
                          oraz  rynku suszu paszowego
                                        
                                   Rozdział 1
                                 Przepisy ogólne
                                        
                                     Art. 1.
1. Ustawa określa zadania i właściwość jednostek organizacyjnych i organów w
  zakresie określonej przepisami Unii Europejskiej organizacji rynków:
   1) owoców i warzyw;
   2) chmielu;
   3) tytoniu;
   4) suszu paszowego.
2. Do organizacji rynków, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów o
  ochronie konkurencji.
3. Minister właściwy do spraw rynków rolnych ogłosi, w drodze obwieszczenia,
  wykaz przepisów Unii Europejskiej, o których mowa w ust. 1.

                                        
                                   Rozdział 2
                              Rynki owoców i warzyw
                                        
                                     Art. 2.
1. W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej wojewoda wydaje decyzje w
  sprawach:
   1) wstępnego uznania grupy producentów owoców i warzyw, zwanej dalej "grupą
     producentów", i zatwierdzenia planu dochodzenia do uznania tej grupy za
     organizację producentów owoców i warzyw, zwaną dalej "organizacją
     producentów";
   2) zmian do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania wstępnie uznanej
     grupy producentów za organizację producentów, zwanego dalej "planem
     dochodzenia do uznania";
   3) uznania organizacji producentów i ich zrzeszeń;
   4) uznania ponadnarodowych organizacji producentów i ich zrzeszeń;
   5) cofnięcia:
     a) wstępnego uznania grupy producentów,
     b) uznania organizacji producentów i ich zrzeszeń,
     c) uznania ponadnarodowych organizacji producentów i ich zrzeszeń.
2. W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej wojewoda:
   1) przeprowadza kontrole w zakresie spełniania warunków:
     a) wstępnego uznania grupy producentów i zatwierdzenia planu dochodzenia
       do uznania,
     b) zmian do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania,
     c) uznania organizacji producentów i ich zrzeszeń,
     d) uznania ponadnarodowych organizacji producentów i ich zrzeszeń;
   2) współpracuje z właściwymi władzami państw członkowskich Unii Europejskiej
     w zakresie uznawania i kontroli ponadnarodowych organizacji producentów i
     ich zrzeszeń.
3. Od decyzji, o których mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do ministra
  właściwego do spraw rynków rolnych.
                                        
                                     Art. 3.
Wojewoda przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych, Prezesowi
Agencji Rynku Rolnego, zwanej dalej "Agencją", oraz Prezesowi Agencji
Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwanej dalej "Agencją
Restrukturyzacji", informacje o:
   1) dacie wydania decyzji o wstępnym uznaniu grupy producentów i okresie
     realizacji zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania,
   2) wydaniu decyzji, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2-5
- w terminie 7 dni od dnia wydania decyzji.
                                        
                                     Art. 4.
1. Wniosek o wydanie decyzji, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, zawiera:
   1) nazwę, określenie siedziby i adres wnioskodawcy;
   2) kategorię lub kategorie produktów określonych przepisami Unii
     Europejskiej, ze względu na które wnioskuje się o wstępne uznanie;
   3) informacje o liczbie członków oraz wartości produktów wytworzonych przez
     członków grupy producentów i sprzedanych w roku poprzedzającym rok
     złożenia wniosku.
2. Do wniosku dołącza się:
   1) dokument urzędowy potwierdzający, że wnioskodawca jest osobą prawną, oraz
     wskazujący organy i osoby uprawnione do reprezentowania wnioskodawcy;
   2) statut albo umowę grupy producentów;
   3) dokumenty potwierdzające informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 3;
   4) plan dochodzenia do uznania pozytywnie zaopiniowany przez dyrektora
     oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji właściwego ze względu na
     siedzibę grupy producentów.
                                        
                                     Art. 5.
1. Wniosek o wydanie decyzji, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2, składa się w
  terminie do 3 miesięcy przed rozpoczęciem kolejnego rocznego okresu
  realizacji planu dochodzenia do uznania.
2. Wniosek zawiera:
   1) nazwę, określenie siedziby i adres wnioskodawcy;
   2) określenie proponowanych zmian w planie dochodzenia do uznania wraz z
     uzasadnieniem.
3. Do wniosku dołącza się:
   1) dokumenty potwierdzające aktualny stan realizacji planu dochodzenia do
     uznania;
   2) pozytywną opinię dyrektora oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji
     właściwego ze względu na siedzibę grupy producentów, dotyczącą
     proponowanych zmian w planie dochodzenia do uznania;
   3) dokument urzędowy wskazujący organy i osoby uprawnione do reprezentowania
     wnioskodawcy.
                                        
                                     Art. 6.
1. Wniosek o wydanie decyzji, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 i 4,
  zawiera:
   1) nazwę, określenie siedziby i adres wnioskodawcy;
   2) wykaz organizacji producentów tworzących zrzeszenie;
   3) kategorię lub kategorie produktów określonych przepisami Unii
     Europejskiej, ze względu na które organizacja producentów wnioskuje o
     uznanie;
   4) informacje o liczbie członków organizacji producentów oraz wartości
     produktów wytworzonych przez członków organizacji producentów i
     sprzedanych w roku poprzedzającym rok złożenia wniosku.
2. Do wniosku dołącza się:
   1) statut albo umowę organizacji producentów;
   2) umowę o utworzeniu zrzeszenia organizacji producentów określającą
     przedmiot i zakres jego działania;
   3) kopię decyzji o uznaniu organizacji producentów tworzących zrzeszenie;
   4) dokument urzędowy potwierdzający, że wnioskodawca jest osobą prawną, oraz
     wskazujący organy i osoby uprawnione do reprezentowania wnioskodawcy.
                                        
                                     Art. 7.
1. Wojewoda opracowuje roczny plan przeprowadzania kontroli, o których mowa w
  art. 2 ust. 2 pkt 1.
2. Wojewoda może powierzyć przeprowadzenie kontroli, o których mowa w art. 2
  ust. 2 pkt 1, jednostkom organizacyjnym dysponującym odpowiednimi warunkami
  organizacyjnymi, kadrowymi i technicznymi określonymi na podstawie ust. 11
  pkt 2.
3. Czynności kontrolne są wykonywane przez osoby posiadające imienne
  upoważnienie wydane przez wojewodę.
4. Upoważnienie zawiera wskazanie osoby upoważnionej do wykonywania czynności
  kontrolnych, ich miejsce i zakres oraz podstawę prawną do ich wykonywania.
5. Przed przystąpieniem do czynności kontrolnych osoba upoważniona do ich
  wykonywania jest obowiązana okazać imienne upoważnienie.
6. Osoby upoważnione do wykonywania czynności kontrolnych mają prawo do:
   1) wstępu na teren nieruchomości, obiektu, lokalu lub ich części należących
     do grupy producentów, organizacji producentów, zrzeszenia organizacji
     producentów lub ich członków i służących do prowadzenia działalności przez
     tę grupę, organizację, zrzeszenie lub ich członków;
   2) żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z przedmiotem
     kontroli;
   3) wglądu do dokumentów związanych z przedmiotem kontroli, sporządzania z
     nich odpisów, wyciągów lub kserokopii oraz zabezpieczania tych dokumentów.
7. Osoba wykonująca czynności kontrolne sporządza z tych czynności protokół.
8. Protokół podpisuje osoba wykonująca czynności kontrolne oraz kontrolowany.
9. W przypadku odmowy podpisania protokołu przez kontrolowanego protokół
  podpisuje tylko osoba wykonująca czynności kontrolne, dokonując w protokole
  stosownej adnotacji o tej odmowie.
10. W przypadku gdy kontrolowany nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w
  protokole, może, w terminie 14 dni od dnia doręczenia protokołu, zgłosić
  odpowiednio wojewodzie albo jednostce organizacyjnej przeprowadzającej
  kontrolę umotywowane zastrzeżenia do ustaleń zawartych w protokole.
11. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia:
   1) wzór imiennego upoważnienia do wykonywania czynności kontrolnych, mając
     na względzie ujednolicenie informacji zawartych w upoważnieniu;
   2) warunki organizacyjne, techniczne i kadrowe, jakie powinny spełniać
     jednostki organizacyjne, którym można powierzyć przeprowadzenie kontroli,
     mając na względzie zapewnienie wykonywania ich w jednolity sposób na
     obszarze całego kraju.
   
                                     Art. 8.
1. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia:
   1) warunki przystąpienia osób prawnych i osób fizycznych niebędących
     producentami owoców i warzyw do organizacji producentów, mając na
     względzie zapewnienie ochrony interesów producentów owoców i warzyw,
   2) warunki wstępnego uznawania grup producentów oraz uznawania organizacji
     producentów,
   3) warunki i wymagania, jakie powinny spełniać plany dochodzenia do uznania,
   4) warunki, zgodnie z którymi organizacja producentów może zlecać
     zrzeszeniom organizacji producentów lub innym jednostkom organizacyjnym
     realizację zadań, o których mowa w przepisach Unii Europejskiej,
   5) warunki wypowiedzenia członkostwa w organizacji producentów
- mając na uwadze prawidłowe funkcjonowanie wstępnie uznanych grup producentów,
  organizacji producentów i zrzeszeń organizacji producentów oraz wykorzystanie
  pomocy finansowej i możliwość nadzorowania wydatkowania środków finansowych.
2. Minister właściwy do spraw rynków rolnych powiadamia Komisję Europejską o:
   1) dacie wydania decyzji o wstępnym uznaniu grupy producentów i okresie
     realizacji zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania;
   2) decyzjach wojewody, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3-5;
   3) obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej wymaganiach dotyczących:
     a) minimalnej liczby członków i minimalnej wartości produktów sprzedanych
       niezbędnych do wstępnego uznania grupy producentów i uznania organizacji
       producentów,
     b) warunków, zgodnie z którymi organizacja producentów może zlecać
       zrzeszeniom organizacji producentów lub innym jednostkom organizacyjnym
       realizację zadań, o których mowa w przepisach Unii Europejskiej,
     c) warunków przystąpienia osób prawnych i osób fizycznych niebędących
       producentami owoców i warzyw do organizacji producentów,
     d) zapobieżenia powstawaniu dominującego wpływu jednego lub więcej
       członków organizacji producentów w zakresie zarządzania tą organizacją i
       jej funkcjonowania.
                                        
                                     Art. 9.
1. W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej dyrektor oddziału
  regionalnego Agencji Restrukturyzacji, właściwy ze względu na siedzibę
  wstępnie uznanej grupy producentów, organizacji producentów albo zrzeszenia
  organizacji producentów, wydaje decyzje w sprawach:
   1) zatwierdzenia organizacji producentów albo zrzeszeniu organizacji
     producentów:
     a) programu operacyjnego albo jego zmiany,
     b) corocznie, wysokości funduszu operacyjnego i wysokości pomocy
       finansowej ze środków pochodzących z Unii Europejskiej;
   2) zatwierdzenia częściowego programu operacyjnego zrzeszeniu organizacji
     producentów;
   3) przyznania wstępnie uznanej grupie producentów pomocy finansowej na:
     a) pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i
       prowadzeniem działalności administracyjnej,
     b) dofinansowanie kosztów kredytów zaciągniętych na realizację inwestycji
       ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania;
   4) przyznania organizacji producentów albo zrzeszeniu organizacji
     producentów pomocy finansowej na:
     a) realizację zatwierdzonego programu operacyjnego,
     b) dofinansowanie funduszu operacyjnego;
   5) przyznania rekompensaty finansowej z tytułu nieprzeznaczenia owoców i
     warzyw do sprzedaży;
   6) corocznego rozliczenia środków finansowych, o których mowa w pkt  4 i 5;
   7) przyznania zryczałtowanej kwoty kosztów transportu, pakowania i
     sortowania owoców lub warzyw nieprzeznaczonych do sprzedaży, w przypadku
     bezpłatnej dystrybucji;
   8) zwolnienia zabezpieczenia wniesionego przed wypłatą pomocy finansowej, o
     której mowa w pkt 4 lit. a;
   9) zwrotu nienależnie wypłaconych środków w ramach pomocy finansowej;
  10) wymierzenia kary pieniężnej lub zastosowania innych sankcji;
  11) wymierzania, na wniosek Prezesa Agencji, kar pieniężnych jednostkom
     organizacyjnym, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1 lit. a i b.
2. Dyrektor oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji opiniuje plan
  dochodzenia do uznania grupie producentów ubiegającej się o wstępne uznanie -
  w terminie miesiąca od dnia złożenia tego planu.
3. Odwołanie od decyzji, o których mowa w ust. 1 pkt 1-8, nie wstrzymuje ich
  wykonania.
4. Do egzekucji należności wynikających z decyzji, o których mowa w ust. 1 pkt
  9 i 10, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
5. Wnioski o wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1 pkt 1-8, zawierają:
   1) nazwę, określenie siedziby i adres wnioskodawcy;
   2) numer identyfikacyjny nadany na podstawie przepisów o krajowym systemie
     ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji
     wniosków o przyznanie płatności;
   3) w przypadku decyzji, o których mowa w ust. 1 pkt 3, 5 i 7:
     a) numer rachunku bankowego, na który mają być przekazane środki
       finansowe,
     b) kwotę wnioskowanej pomocy finansowej albo kwotę wnioskowanej
       rekompensaty;
   4) w przypadku decyzji, o których mowa w ust. 1 pkt  4:
     a) numer rachunku bankowego utworzonego do obsługi funduszu operacyjnego,
     b) kwotę wnioskowanej pomocy finansowej.
6. Do wniosków o wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1 pkt 1-8, dołącza się:
   1) dokumenty urzędowe wskazujące organy i osoby uprawnione do
     reprezentowania wnioskodawcy;
   2) kopie decyzji, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, 3 i 4.
7. Wnioski o wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1 pkt 1-8, składa się na
  formularzach opracowanych i udostępnionych przez Agencję Restrukturyzacji.
8. Organizacja producentów i zrzeszenie organizacji producentów gromadzi środki
  funduszu operacyjnego na wyodrębnionym rachunku bankowym.
9. Organizacje producentów i zrzeszenia organizacji producentów prowadzą
  rachunkowość w sposób umożliwiający identyfikację każdego pojedynczego
  wydatku i przychodu związanego z funduszem operacyjnym w ramach
  poszczególnych działań określonych w programie operacyjnym.
10. Krajowe środki finansowe z budżetu państwa w ramach pomocy finansowej, o
  której mowa w ust. 1 pkt 3 lit. b, przeznacza się na dofinansowanie od 5 do
  25% kosztów.
11. W przypadku wystąpienia producenta owoców i warzyw z organizacji producentów
  i jego przystąpienia do innej organizacji producentów wartość produktów
  sprzedanych przez te organizacje określa się zgodnie z rzeczywistą,
  udokumentowaną ilością produktów sprzedanych, pochodzących od tego
  producenta.
                                        
                                    Art. 10.
1. W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji
  Restrukturyzacji:
   1) dokonuje wypłaty środków finansowych przyznanych decyzjami, o których
     mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3-7;
   2) przekazuje Komisji Europejskiej informacje dotyczące zatwierdzenia
     funduszu operacyjnego, udzielenia i wypłaty pomocy finansowej i innych
     środków finansowych wstępnie uznanym grupom producentów i uznanym
     organizacjom producentów oraz zrzeszeniom organizacji producentów.
2. Informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 2, Prezes Agencji Restrukturyzacji
  przekazuje również ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych.
                                        
                                    Art. 11.
1. W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej dyrektor oddziału
  regionalnego Agencji Restrukturyzacji przeprowadza kontrole w zakresie:
   1) realizacji działań ujętych w planach dochodzenia do uznania wstępnie
     uznanych grup producentów oraz w programach operacyjnych uznanych
     organizacji producentów lub ich zrzeszeń;
   2) spełnienia warunków do przyznania i wypłacenia oraz sposobu wykorzystania
     środków finansowych, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3-7;
   3) sposobu zarządzania funduszem operacyjnym;
   4) zgodności rzeczywiście poniesionych kosztów i wydatków z kwotami
     deklarowanymi we wnioskach o wydanie decyzji, o których mowa w art. 9 ust.
     1 pkt 3, pkt  4 lit. b i pkt 6-8;
   5) prawidłowości uiszczania składek członkowskich i wykorzystania uprzednio
     przyznanych zaliczek.
2. Dyrektor oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji przeprowadza
  kontrole zgodnie z rocznym planem kontroli zatwierdzonym przez Prezesa
  Agencji Restrukturyzacji.
3. Dyrektor oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji może powierzyć
  przeprowadzenie kontroli jednostkom organizacyjnym dysponującym odpowiednimi
  warunkami organizacyjnymi, kadrowymi i technicznymi określonymi na podstawie
  ust. 12.
4. Czynności kontrolne są wykonywane przez osoby posiadające imienne
  upoważnienie wydane przez dyrektora oddziału regionalnego Agencji
  Restrukturyzacji.
5. Upoważnienie zawiera wskazanie osoby upoważnionej do wykonywania czynności
  kontrolnych, ich miejsce i zakres oraz podstawę prawną do ich wykonywania.
6. Przed rozpoczęciem czynności kontrolnych osoba upoważniona do ich
  wykonywania jest obowiązana okazać imienne upoważnienie.
7. Osoby upoważnione do wykonywania czynności kontrolnych mają prawo do:
   1) wstępu na teren nieruchomości, obiektu, lokalu lub ich części należących
     do wstępnie uznanej grupy producentów, organizacji producentów, zrzeszenia
     organizacji producentów lub ich członków i służących do prowadzenia
     działalności przez tę grupę, organizację, zrzeszenie lub ich członków;
   2) żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z przedmiotem
     kontroli;
   3) wglądu do dokumentów związanych z przedmiotem kontroli, sporządzania z
     nich odpisów, wyciągów lub kserokopii oraz zabezpieczania tych dokumentów.
8. Osoba wykonująca czynności kontrolne sporządza z tych czynności protokół.
9. Protokół podpisuje osoba wykonująca czynności kontrolne oraz kontrolowany.
10. W przypadku odmowy podpisania protokołu przez kontrolowanego protokół
  podpisuje tylko osoba wykonująca czynności kontrolne, dokonując w protokole
  stosownej adnotacji o tej odmowie.
11. W przypadku gdy kontrolowany nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w
  protokole, może, w terminie 14 dni od dnia doręczenia protokołu, zgłosić
  odpowiednio dyrektorowi oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji albo
  jednostce organizacyjnej przeprowadzającej kontrolę umotywowane zastrzeżenia
  do ustaleń zawartych w protokole.
12. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia:
   1) wzór imiennego upoważnienia do wykonywania czynności kontrolnych, mając
     na względzie ujednolicenie informacji zawartych w upoważnieniu;
   2) warunki organizacyjne, techniczne i kadrowe, jakie powinny spełniać
     jednostki organizacyjne, którym można powierzyć przeprowadzenie kontroli,
     mając na względzie zapewnienie wykonywania ich w jednolity sposób na
     obszarze całego kraju.
                                        
                                    Art. 12.
1. W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji:
   1) wydaje decyzje w sprawie:
     a) uznania jednostki organizacyjnej za organizację charytatywną uprawnioną
       do dystrybucji otrzymanych od organizacji producentów i ich zrzeszeń
       nieprzeznaczonych do sprzedaży owoców i warzyw,
     b) wyznaczenia innych jednostek organizacyjnych jako uprawnionych do
       otrzymania od organizacji producentów i ich zrzeszeń bezpłatnie owoców i
       warzyw nieprzeznaczonych do sprzedaży,
     c) cofnięcia uznania i uprawnienia, o których mowa w lit. a i b,
     d) zezwolenia uznanym organizacjom producentów i ich zrzeszeniom na
       rozdysponowanie owoców i warzyw nieprzeznaczonych do sprzedaży;
   2) przekazuje Komisji Europejskiej informacje o:
     a) organizacjach charytatywnych uprawnionych do dystrybucji otrzymanych od
       organizacji producentów i ich zrzeszeń nieprzeznaczonych do sprzedaży
       owoców i warzyw,
     b) planowanej powierzchni uprawy każdego gatunku owoców i warzyw, a w
       przypadku jabłek i gruszek - każdej odmiany,
     c) zapasach jabłek i gruszek na pierwszy dzień każdego miesiąca,
     d) ilości owoców i warzyw nieprzeznaczonych do sprzedaży w poprzednich
       miesiącach roku handlowego,
     e) na koniec każdego roku handlowego - ilości i sposobie zagospodarowania
       poszczególnych gatunków owoców i warzyw nieprzeznaczonych do sprzedaży,
       na podstawie informacji otrzymanych od organizacji producentów i ich
       zrzeszeń, z uwzględnieniem umów zawartych przez organizacje producentów
       i ich zrzeszenia z jednostkami organizacyjnymi, o których mowa w pkt 1
       lit. a i b;
   3) ogłasza i rozstrzyga przetargi na zagospodarowanie owoców i warzyw
     nieprzeznaczonych do sprzedaży;
   4) przeprowadza kontrole w zakresie:
     a) spełnienia przez jednostki organizacyjne, o których mowa w pkt 1 lit. a
       i b, warunków uznania,
     b) sposobu zagospodarowania przez organizacje producentów i ich zrzeszenia
       oraz jednostki organizacyjne, o których mowa w pkt 1 lit. a i b, owoców
       i warzyw nieprzeznaczonych do sprzedaży.
2. Wniosek o wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a i b,
  zawiera:
   1) nazwę, określenie siedziby i adres jednostki  organizacyjnej;
   2) wnioskowaną kategorię uznania, w przypadku organizacji charytatywnej.
3. Do wniosku dołącza się:
   1) dokumenty urzędowe wskazujące organy i osoby uprawnione do
     reprezentowania wnioskodawcy;
   2) statut albo umowę o utworzeniu jednostki organizacyjnej;
   3) zgodę osób zarządzających jednostką organizacyjną na przeprowadzanie
     kontroli w zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej.
4. Od decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, przysługuje odwołanie do ministra
  właściwego do spraw rynków rolnych.
5. Prezes Agencji prowadzi rejestr jednostek organizacyjnych, o których mowa w
  ust. 1 pkt 1 lit. a i b.
6. Rejestr jest jawny i zawiera:
   1) nazwę, określenie siedziby i adres jednostki organizacyjnej;
   2) nazwiska i imiona osób uprawnionych do reprezentowania jednostki
     organizacyjnej.
7. Informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 2, Prezes Agencji przekazuje również
  ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych.
8. Do przetargów, o których mowa w ust. 1 pkt 3, nie stosuje się przepisów  o
  zamówieniach publicznych.
                                        
                                    Art. 13.
1. Organizacja producentów albo zrzeszenie organizacji producentów przekazuje:
   1) po jednym egzemplarzu umowy, o której mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. e,
     Prezesowi Agencji, dyrektorowi oddziału regionalnego Agencji
     Restrukturyzacji, właściwemu ze względu na siedzibę organizacji
     producentów albo zrzeszenia organizacji producentów, oraz wojewódzkiemu
     inspektorowi jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, zwanemu dalej
     "wojewódzkim inspektorem", niezwłocznie po jej zawarciu;
   2) informacje o planowanej powierzchni uprawy każdego gatunku owoców i
     warzyw, a w przypadku jabłek i gruszek - każdej odmiany - Prezesowi
     Agencji, dyrektorowi oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji,
     właściwemu ze względu na siedzibę organizacji producentów albo zrzeszenia
     organizacji producentów, w terminie 5 dni roboczych poprzedzających
     rozpoczęcie roku handlowego;
   3) informacje o zapasach jabłek i gruszek na pierwszy dzień każdego miesiąca
     - Prezesowi Agencji, w terminie 5 dni roboczych;
   4) informacje o ilości nieprzeznaczonych do sprzedaży owoców i warzyw w
     poprzednich miesiącach roku handlowego - w rozbiciu na gatunki - Prezesowi
     Agencji, w terminie 5 dni roboczych;
   5) informacje o zmianach programu operacyjnego wprowadzonych w danym roku
     jego realizacji, które nie wymagają zatwierdzenia - dyrektorowi oddziału
     regionalnego Agencji Restrukturyzacji;
   6) corocznie informacje o wartości produktów sprzedanych, jeżeli organizacja
     producentów nie złożyła wniosku o zatwierdzenie programu operacyjnego -
     wojewodzie i dyrektorowi oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji.
2. Prezes Agencji informuje dyrektora oddziału regionalnego Agencji
  Restrukturyzacji, właściwego ze względu na siedzibę organizacji producentów
  albo zrzeszenia organizacji producentów, która była posiadaczem owoców i
  warzyw nieprzeznaczonych do sprzedaży i stanowiących przedmiot przetargu, o
  którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 3, o wynikach przetargu, w tym o wysokości
  środków finansowych należnych tej organizacji albo zrzeszeniu za dostarczenie
  owoców i warzyw do podmiotu, który wygrał przetarg, w terminie 14 dni od dnia
  ich dostarczenia.
                                        
                                    Art. 14.
1. Prezes Agencji przeprowadza kontrole, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 4,
  zgodnie z rocznym planem kontroli.
2. Prezes Agencji może powierzyć przeprowadzenie kontroli, o których mowa w
  ust. 1, innym jednostkom organizacyjnym dysponującym odpowiednimi warunkami
  organizacyjnymi, kadrowymi i technicznymi określonymi na podstawie ust. 11
  pkt 2.
3. Czynności kontrolne są wykonywane przez osoby posiadające imienne
  upoważnienie wydane przez Prezesa Agencji.
4. Upoważnienie zawiera wskazanie osoby upoważnionej do wykonywania czynności
  kontrolnych, ich miejsce i zakres oraz podstawę prawną do ich wykonywania.
5. Przed rozpoczęciem czynności kontrolnych osoba upoważniona do ich
  wykonywania jest obowiązana okazać imienne upoważnienie.
6. Osoby upoważnione do wykonywania czynności kontrolnych mają prawo do:
   1) wstępu na teren nieruchomości, obiektu, lokalu lub ich części należących
     do organizacji producentów, zrzeszenia organizacji producentów lub ich
     członków oraz organizacji charytatywnych i innych jednostek
     organizacyjnych uprawnionych do otrzymywania bezpłatnie owoców i warzyw
     nieprzeznaczonych do sprzedaży i służących do prowadzenia przez nie
     działalności;
   2) żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z przedmiotem
     kontroli;
   3) wglądu do dokumentów związanych z przedmiotem kontroli, sporządzania z
     nich odpisów, wyciągów lub kserokopii oraz zabezpieczania tych dokumentów.
7. Osoba wykonująca czynności kontrolne sporządza z tych czynności protokół.
8. Protokół podpisuje osoba wykonująca czynności kontrolne oraz kontrolowany.
9. W przypadku odmowy podpisania protokołu przez kontrolowanego protokół
  podpisuje tylko osoba wykonująca czynności kontrolne, dokonując w protokole
  stosownej adnotacji o tej odmowie.
10. W przypadku gdy kontrolowany nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w
  protokole, może, w terminie 14 dni od dnia doręczenia protokołu, zgłosić
  odpowiednio Prezesowi Agencji albo jednostce organizacyjnej przeprowadzającej
  kontrolę umotywowane zastrzeżenia do ustaleń zawartych w protokole.
11. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia:
   1) wzór imiennego upoważnienia do wykonywania czynności kontrolnych, mając
     na względzie ujednolicenie informacji zawartych w upoważnieniu;
   2) warunki organizacyjne, techniczne i kadrowe, jakie powinny spełniać
     jednostki organizacyjne, którym można powierzyć przeprowadzenie kontroli,
     mając na względzie zapewnienie wykonywania ich w jednolity sposób na
     obszarze całego kraju.

                                    Art. 15.
1. W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej wojewódzki inspektor:
   1) pełni funkcję jednostki kontrolnej;
   2) wydaje i cofa, w drodze decyzji, zezwolenie na korzystanie ze specjalnego
     oznakowania opakowań;
   3) kontroluje, czy owoce i warzywa nieprzeznaczone do sprzedaży spełniają
     wymagania jakości handlowej;
   4) kontroluje na miejscu ilość i jakość handlową owoców i warzyw
     nieprzeznaczonych do sprzedaży poddawanych biodegradacji lub
     kompostowaniu.
2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, wydaje się, jeżeli wnioskodawca
  spełnia wymagania określone przepisami Unii Europejskiej oraz zatrudnia
  rzeczoznawców, o których mowa w przepisach o jakości handlowej artykułów
  rolno-spożywczych, kontrolujących jakość handlową owoców i warzyw przed ich
  wprowadzeniem do obrotu.
3. Do kontroli, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, stosuje się odpowiednio
  przepisy rozdziału 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej
  artykułów rolno-spożywczych (Dz.U. z 2001 r. Nr 5, poz. 44 i Nr 154, poz.
  1802, z 2002 r. Nr 135, poz. 1145 i Nr 166, poz. 1360 oraz z 2003 r. Nr 208,
  poz. 220).
4. Wojewódzki inspektor informuje dyrektora oddziału regionalnego Agencji
  Restrukturyzacji, właściwego ze względu na siedzibę organizacji producentów
  albo zrzeszenia organizacji producentów, o wynikach kontroli, o której mowa w
  ust. 1 pkt 3 i 4, w terminie 7 dni od dnia przeprowadzenia kontroli.
5. Organizacja producentów albo zrzeszenie organizacji producentów:
   1) powiadamia Prezesa Agencji o zamiarze nieprzeznaczenia do sprzedaży
     owoców i warzyw;
   2) przekazuje Prezesowi Agencji oświadczenie na formularzu opracowanym i
     udostępnionym przez Agencję, że owoce i warzywa nieprzeznaczone do
     sprzedaży spełniają wymagania jakości handlowej.
6. Proces biodegradacji, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, przeprowadza się w
  miejscu i w sposób zapewniający ochronę środowiska.
7. W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Główny Inspektor Jakości
  Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, zwany dalej "Głównym Inspektorem":
   1) pełni rolę jednostki koordynującej;
   2) tworzy i prowadzi bazę danych o handlowcach.
                                        
                                    Art. 16.
W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej minister właściwy do spraw
rynków rolnych przekazuje Komisji Europejskiej informacje o:
   1) nazwie, adresie i adresie poczty elektronicznej jednostki koordynującej;
   2) nazwie, adresie i adresie poczty elektronicznej jednostki kontrolnej;
   3) zakresie działania jednostki kontrolnej.
                                        
                                    Art. 17.
1. Handlowcy przekazują wojewódzkiemu inspektorowi informacje o:
   1) ich nazwie i adresie;
   2) rodzaju i zakresie prowadzonej działalności;
   3) wyrażonej w kilogramach ilości owoców i warzyw wprowadzonych do obrotu w
     poprzednim roku kalendarzowym, z podziałem na gatunki oraz obrót hurtowy i
     detaliczny.
2. Wojewódzki inspektor przekazuje informacje, o których mowa w ust. 1,
  Głównemu Inspektorowi w formie przekazu elektronicznego.
                                        
                                    Art. 18.
1. Główny Inspektor opracowuje, po zasięgnięciu opinii wojewódzkich
  inspektorów, plan wyrywkowych kontroli jakości handlowej owoców i warzyw
  wprowadzanych do obrotu.
2. Do kontroli, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy
  rozdziału 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów
  rolno-spożywczych.
                                        
                                    Art. 19.
1. Minister właściwy do spraw rynków rolnych może określić, w drodze
  rozporządzenia:
   1) inne niż wymienione w art. 9 ust. 6 dokumenty, które dołącza się do
     wniosków o wydanie decyzji, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1-8, mając
     na względzie zapewnienie prawidłowości przyznawania wstępnie uznanym
     grupom producentów i uznanym organizacjom producentów oraz uznanym
     zrzeszeniom organizacji producentów pomocy finansowej, a także innych
     środków finansowych określonych w przepisach Unii Europejskiej;
   2) inne niż określone w przepisach Unii Europejskiej terminy wypłaty środków
     na dofinansowanie funduszu operacyjnego z tytułu realizacji programu
     operacyjnego w poprzednim roku, mając na względzie możliwość
     przeprowadzania kontroli realizowanych programów;
   3) procentowy udział kosztów osobowych w ramach środków przewidzianych w
     funduszu operacyjnym na realizację programu operacyjnego, mając na
     względzie zapewnienie prawidłowego gospodarowania środkami publicznymi;
   4) wykaz działań i wydatków objętych pomocą finansową z tytułu realizacji
     programu operacyjnego oraz stawki dopłat do powierzchni produkcji owoców i
     warzyw, w związku ze stosowaniem technologii mających na celu ochronę
     środowiska lub poprawę jakości produktów, mając na względzie wdrażanie do
     praktyki rolniczej metod produkcji przyjaznych dla środowiska oraz
     upowszechnianie osiągnięć nauki w praktyce rolniczej.
2. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia:
   1) warunki i tryb zmian programu operacyjnego wprowadzanych w trakcie jego
     realizacji, mając na względzie zmieniającą się sytuację rynkową oraz
     konieczność ochrony interesów ekonomicznych organizacji producentów;
   2) warunki i tryb zmian programu operacyjnego wprowadzanych w trakcie jego
     realizacji, które nie wymagają zatwierdzenia przez dyrektora oddziału
     regionalnego Agencji Restrukturyzacji, mając na względzie zmieniającą się
     sytuację rynkową, konieczność ochrony interesów ekonomicznych organizacji
     producentów oraz zakres dokonywanych zmian;
   3) działania w zakresie technologii bezpiecznych dla środowiska stosowanych
     w produkcji i zagospodarowaniu odpadów, z których przynajmniej jedno
     powinno zostać uwzględnione w programie operacyjnym, mając na względzie
     upowszechnienie tych działań przez członków organizacji producentów;
   4) wskaźniki redukcji lub sposób ich ustalania, sposób określania wartości
     owoców i warzyw sprzedanych oraz okresy referencyjne stosowane przy
     określaniu wartości owoców i warzyw sprzedanych, o których mowa w
     przepisach Unii Europejskiej, mając na względzie prawidłowe wyliczenie
     wartości produkcji sprzedanej niezbędnej do określenia wysokości środków
     na dofinansowanie funduszu operacyjnego;
   5) kryteria kwalifikacji produkcji jako doświadczalnej, mając na względzie
     nowatorstwo stosowanych rozwiązań, koncepcji oraz ryzyko ich wprowadzenia;
   6) stawkę dopłaty za kilometr w związku z ponoszeniem dodatkowych kosztów
     transportu zewnętrznego, w porównaniu z kosztami transportu drogowego,
     przy korzystaniu z transportu kolejowego lub wodnego, mając na względzie
     ochronę środowiska;
   7) warunki i tryb zwrotu składników majątkowych inwestycji zrealizowanej w
     ramach programu operacyjnego w gospodarstwie członka organizacji
     producentów lub jej wartości, w przypadku wystąpienia członka z
     organizacji, mając na względzie zabezpieczenie interesów organizacji
     producentów oraz zapewnienie prawidłowego gospodarowania środkami
     publicznymi.
3. Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem
  właściwym do spraw finansów publicznych określa corocznie, w drodze
  rozporządzenia, wysokość środków finansowych, o których mowa w art. 9 ust.
  10, mając na względzie możliwość zapewnienia kontynuacji inwestycji
  niezbędnych do spełnienia warunków wymaganych do uznania organizacji
  producentów.
4. Minister właściwy do spraw rynków rolnych może upoważnić, w drodze
  rozporządzenia, organizacje producentów do:
   1) przeznaczenia całości lub części własnych środków finansowych na
     zwiększenie funduszu operacyjnego,
   2) ustanowienia indywidualnych poziomów składek dla producentów owoców i
     warzyw będących członkami organizacji producentów
- mając na względzie umożliwienie organizacji producentów pozyskania
  dodatkowych środków na finansowanie zadań ujętych w programie operacyjnym.
5. Minister właściwy do spraw rynków rolnych może określić, w drodze
  rozporządzenia, przypadki, w których wprowadzane do obrotu owoce lub warzywa
  mogą nie spełniać wymagań jakości handlowej, mając na względzie obowiązujące
  w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.
6. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia:
   1) przypadki, w których handlowcy są zwolnieni z obowiązku, o którym mowa w
     art. 17 ust. 1, mając na względzie zapewnienie sprawnego funkcjonowania
     systemu kontroli jakości handlowej owoców i warzyw wprowadzanych do
     obrotu;
   2) kryteria wpisu do bazy danych, o której mowa w art. 15 ust. 7 pkt 2,
     mając na względzie obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.
                                        
                                   Rozdział 3
                                  Rynek chmielu
                                        
                                    Art. 20.
1. W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej wojewódzki inspektor,
  właściwy ze względu na miejsce położenia uprawy chmielu lub lokalizację
  ośrodka certyfikacji:
   1) wydaje certyfikat na chmiel;
   2) wydaje certyfikat na produkty chmielowe;
   3) pobiera próbki chmielu lub produktów chmielowych do badań
     laboratoryjnych;
   4) prowadzi ewidencję:
     a) umów kontraktacji oraz umów potwierdzających przeniesienie własności
       chmielu, zawartych między producentem chmielu lub grupą producentów
       chmielu a nabywcą chmielu,
     b) ilości chmielu dostarczonego nabywcy przez producentów lub grupę
       producentów chmielu,
     c) chmielu zebranego z plantacji należących do browarów i zużytego przez
       te browary w stanie świeżym lub po przetworzeniu,
     d) ilości wyprodukowanych i sprzedanych zizomeryzowanych produktów
       chmielowych;
   5) sprawuje nadzór nad:
     a) zamkniętym obiegiem działania,
     b) sporządzaniem dokumentów potwierdzających ilość chmielu lub produktów
       chmielowych poddanych procesowi obróbki i ilość wytworzonych produktów
       chmielowych,
     c) mieszaniem chmielu,
     d) przepakowywaniem chmielu lub produktów chmielowych, na które został
       wydany certyfikat,
     e) oznaczaniem i pieczętowaniem opakowań chmielu przygotowanego lub
       produktów chmielowych, na które wydaje się certyfikat;
   6) wydaje dokumenty na chmiel przygotowany lub produkty chmielowe wytwarzane
     na zlecenie browaru i zużyte przez ten browar na własne potrzeby.
2. W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej wojewódzki inspektor,
  właściwy ze względu na miejsce objęcia importowanego chmielu lub produktu
  chmielowego procedurą dopuszczenia do obrotu, przeprowadza kontrole dotyczące
  spełniania przez chmiel lub produkt chmielowy minimalnych wymagań
  jakościowych.
3. W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Główny Inspektor:
   1) przeprowadza kontrole przestrzegania procedur certyfikacji chmielu lub
     produktów chmielowych;
   2) wydaje decyzje w sprawie zatwierdzenia ośrodka certyfikacji;
   3) wyznacza wojewódzkie inspektoraty jakości handlowej artykułów rolno-
     spożywczych jako ośrodki certyfikacji, w przypadku certyfikacji chmielu w
     gospodarstwie;
   4) nadaje numery identyfikacyjne ośrodkom certyfikacji;
   5) prowadzi ewidencję świadectw równoważności na chmiel i produkty chmielowe
     pochodzące z importu.
4. W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej wojewoda wydaje decyzje w
  sprawie:
   1) uznania grupy producentów chmielu lub związku takich grup;
   2) cofnięcia uznania grupie producentów chmielu lub związkowi takich grup.
5. Wojewoda niezwłocznie przekazuje informacje o wydaniu decyzji, o których
  mowa w ust. 4, ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych oraz Prezesowi
  Agencji Restrukturyzacji.
                                        
                                    Art. 21.
1. Wojewódzki inspektor, po otrzymaniu wniosku o wydanie certyfikatu na chmiel
  nieprzygotowany, pobiera próbki do badań laboratoryjnych oraz dokonuje
  zważenia i zabezpieczenia chmielu przez:
   1) zamknięcie oraz zaplombowanie opakowania w sposób uniemożliwiający jego
     otwarcie bez naruszenia plomby, na której umieszczony jest numer;
   2) opatrzenie każdego opakowania etykietą zawierającą informacje o:
     a) rejonie uprawy,
     b) roku zbioru,
     c) nazwie odmiany,
     d) numerze identyfikacyjnym ośrodka certyfikacji,
     e) zawartości nasion, przy użyciu określeń:
      - "chmiel zaziarniony" - w przypadku gdy zawartość nasion wynosi więcej
       niż 2% masy chmielu,
      - "chmiel niezaziarniony" - w przypadku gdy zawartość nasion wynosi nie
       więcej niż 2% masy chmielu.
2. Datę i miejsce czynności, o których mowa w ust. 1, inspektor ustala z
  producentem chmielu.
3. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia,
  wzór wniosku o wydanie certyfikatu na chmiel nieprzygotowany i deklaracji
  dołączonej do chmielu nieprzygotowanego zgłoszonego do certyfikacji, mając na
  względzie zapewnienie jednolitości przekazywanych danych.
                                        
                                    Art. 22.
1. Decyzję o zatwierdzeniu ośrodka certyfikacji wydaje się przedsiębiorcy
  wykonującemu działalność gospodarczą w zakresie:
   1) obrotu chmielem lub
   2) przygotowania chmielu, lub
   3) wytwarzania produktów chmielowych
   - jeżeli obiekt, w którym ma być certyfikowany chmiel lub produkty
     chmielowe, urządzenia techniczne oraz ich rozmieszczenie w obiekcie
     umożliwiają prowadzenie certyfikacji.
2. Wniosek o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 1, zawiera:
   1) imię, nazwisko, określenie miejsca zamieszkania i adres albo nazwę,
     określenie siedziby i adres wnioskodawcy;
   2) informację o miejscu położenia obiektu, w którym ma być certyfikowany
     chmiel lub produkty chmielowe;
   3) informację o urządzeniach technicznych i ich rozmieszczeniu w obiekcie.
3. Do wniosku dołącza się:
   1) dokument potwierdzający tytuł prawny wnioskodawcy do obiektu;
   2) zaświadczenie komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży
     Pożarnej, państwowego powiatowego inspektora sanitarnego i wojewódzkiego
     inspektora ochrony środowiska stwierdzające, że obiekty spełniają
     wymagania określone w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych
     i o ochronie środowiska.
4. Po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1, Główny Inspektor informuje
  przedsiębiorcę o numerze identyfikacyjnym nadanym ośrodkowi certyfikacji.
5. Główny Inspektor może cofnąć, w drodze decyzji, zatwierdzenie ośrodka
  certyfikacji, w przypadku gdy przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, nie
  przestrzega przepisów dotyczących certyfikacji chmielu lub produktów
  chmielowych lub obiekt, w którym ma być certyfikowany chmiel lub produkty
  chmielowe, urządzenia techniczne i ich rozmieszczenie w obiekcie
  uniemożliwiają prowadzenie certyfikacji.
                                        
                                    Art. 23.
1. W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Główny Inspektor
  przekazuje Komisji Europejskiej informacje o:
   1) ośrodkach certyfikacji albo wyznaczonych jako ośrodki certyfikacji
     wojewódzkich inspektoratach jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych
     i nadanych im numerach identyfikacyjnych;
   2) stosowanej metodzie kontroli wilgotności względnej chmielu;
   3) liczbie i wynikach przeprowadzonych w roku kalendarzowym kontroli
     przestrzegania procedur certyfikacji chmielu i produktów chmielowych;
   4) liczbie i wynikach przeprowadzonych w roku kalendarzowym kontroli chmielu
     i produktów chmielowych pochodzących z importu;
   5) nazwach i adresach jednostek certyfikujących;
   6) ilości chmielu, która jest w roku kalendarzowym przedmiotem umów
     kontraktacji, oraz średniej cenie za 50 kg chmielu;
   7) ilości chmielu dostarczonego w roku kalendarzowym oraz średniej cenie za
     50 kg chmielu;
   8) średnim koszcie wstępnego przygotowania 50 kg chmielu ponoszonym przez
     producenta;
   9) średnim koszcie drugiego przygotowania 50 kg chmielu;
  10) średnim koszcie składowania 50 kg chmielu ponoszonym przez grupę
     producentów chmielu;
  11) średnim koszcie ponoszonym przez grupę producentów chmielu przy sprzedaży
     50 kg chmielu.
2. W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej minister właściwy do
  spraw rynków rolnych przekazuje Komisji Europejskiej informacje o:
   1) rejonach uprawy chmielu;
   2) uznanych grupach producentów chmielu;
   3) jednostce odpowiedzialnej za przeprowadzenie kontroli przestrzegania
     procedur certyfikacji chmielu i produktów chmielowych.
3. Grupa producentów chmielu przekazuje Głównemu Inspektorowi informacje, o
  których mowa w ust. 1 pkt 8, 10 i 11, do dnia 31 grudnia roku zbioru.
4. Przedsiębiorca, o którym mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2, przekazuje Głównemu
  Inspektorowi informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 9, do dnia 31 grudnia
  roku zbioru.
5. Główny Inspektor przekazuje informacje, o których mowa w ust. 1, również
  ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych.
                                        
                                    Art. 24.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia,
rejony uprawy chmielu, z uwzględnieniem podziału terytorialnego kraju, mając na
względzie czynniki przyrodnicze, tradycyjnie wyodrębnione rejony uprawy chmielu,
a także plantacje chmielu założone przed dniem 1 września 2001 r.
                                        
                                   Rozdział 4
                                  Rynek tytoniu
                                        
                                    Art. 25.
W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej dyrektor oddziału terenowego
Agencji, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę podmiotu,
wydaje decyzje w sprawie:
   1) zezwolenia na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wstępnego
     przetwarzania surowca tytoniowego;
   2) cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w pkt 1;
   3) zatwierdzenia punktów odbioru surowca tytoniowego;
   4) przydzielania kwot produkcji surowca tytoniowego producentom, którzy nie
     są członkami grup producentów tytoniu;
   5) przydzielania kwot produkcji surowca tytoniowego wynikających z
     przeniesienia grup odmian tytoniu producentom, którzy nie są członkami
     grup producentów tytoniu.
                                        
                                    Art. 26.
1. Zezwolenie na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wstępnego
  przetwarzania surowca tytoniowego wydaje się, jeżeli wnioskodawca dysponuje
  pomieszczeniami i urządzeniami technicznymi zapewniającymi uzyskanie
  stabilnego produktu nadającego się do przechowywania i dalszego
  przetwarzania.
2. Wniosek o wydanie decyzji, o której mowa w art. 25 pkt 1, poza informacjami
  określonymi w przepisach o działalności gospodarczej, zawiera informacje o:
   1) zdolnościach produkcyjnych w zakresie wstępnego przetwarzania surowca
     tytoniowego;
   2) urządzeniach technicznych i ich rozmieszczeniu w pomieszczeniach
     służących do odbioru i klasyfikacji surowca tytoniowego oraz wstępnego
     przetwarzania surowca tytoniowego.
3. Wniosek o wydanie decyzji, o której mowa w art. 25 pkt 3, zawiera:
   1) imię, nazwisko, określenie miejsca zamieszkania i adres albo nazwę,
     określenie siedziby i adres wnioskodawcy;
   2) informację o miejscu położenia obiektu, w którym ma być prowadzony odbiór
     i klasyfikacja surowca tytoniowego;
   3) informację o urządzeniach technicznych i ich rozmieszczeniu w obiekcie.
4. Do wniosków, o których mowa w ust. 2 i 3, dołącza się:
   1) dokument potwierdzający tytuł prawny wnioskodawcy do obiektów, w których
     ma być prowadzona zamierzona działalność;
   2) zaświadczenie komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży
     Pożarnej, państwowego powiatowego inspektora sanitarnego i wojewódzkiego
     inspektora ochrony środowiska stwierdzające, że obiekty spełniają
     wymagania określone w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych
     i o ochronie środowiska.
5. Dyrektor oddziału terenowego Agencji może, w drodze decyzji, cofnąć
  zatwierdzenie, o którym mowa w art. 25 pkt 3, w przypadku gdy punkt odbioru
  surowca tytoniowego przestał spełniać warunki niezbędne do uzyskania tego
  zatwierdzenia.
6. Wniosek o wydanie decyzji, o których mowa w art. 25 pkt 4 i 5, zawiera:
   1) imię, nazwisko, określenie miejsca zamieszkania i adres albo nazwę,
     określenie siedziby i adres wnioskodawcy;
   2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) i numer rachunku bankowego
     wnioskodawcy;
   3) numer REGON - w przypadku gdy wnioskodawcą jest osoba prawna;
   4) numer identyfikacyjny wnioskodawcy nadany na podstawie przepisów o
     krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych
     oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności;
   5) określenie ilości surowca tytoniowego w poszczególnych grupach odmian
     tytoniu, której dotyczy wniosek;
   6) informację o rejonie i wielkości powierzchni uprawy oraz określenie
     miejsca położenia plantacji, na której jest uprawiany tytoń;
   7) informację o ilości surowca tytoniowego dostarczonego przetwórcom ze
     zbiorów z 3 lat poprzedzających ostatni zbiór, z podziałem na grupy odmian
     tytoniu;
   8) informację o wystąpieniu wyjątkowych okoliczności, których skutkiem był
     nienormalnie niski zbiór tytoniu w danym roku okresu referencyjnego.
7. Do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające informacje, o których mowa w
  ust. 6 pkt 7 i 8.
8. Wnioski, o których mowa w ust. 2, 3 i 6, składa się na formularzach
  opracowanych i udostępnionych przez Agencję.
                                        
                                    Art. 27.
1. W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji:
   1) wydaje decyzje w sprawie:
     a) przydzielenia grupom producentów tytoniu kwoty produkcji surowca
       tytoniowego,
     b) przydzielenia grupom producentów tytoniu kwot produkcji surowca
       tytoniowego wynikających z przeniesienia grup odmian tytoniu,
     c) wykupu kwot produkcji surowca tytoniowego;
   2) wypłaca należności z tytułu wykupu kwot produkcji surowca tytoniowego;
   3) podaje do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty zamiar
     sprzedaży kwot produkcji surowca tytoniowego;
   4) prowadzi ewidencję umów na uprawę tytoniu;
   5) prowadzi ewidencję umów dotyczących:
     a) wymiany praw do kwot produkcji surowca tytoniowego,
     b) przekazania przyznanych kwot produkcji surowca tytoniowego;
   6) opracowuje programy dotyczące przestawienia produkcji surowca
     tytoniowego;
   7) zatwierdza, w drodze decyzji, na wniosek zainteresowanych podmiotów,
     projekty realizowane w ramach programów, o których mowa w pkt 6;
   8) wypłaca zaliczki oraz środki na pomoc finansową na realizację projektów,
     o których mowa w pkt 7;
   9) prowadzi kontrole dokumentacji (kontrole administracyjne) i kontrole w
     terenie realizacji projektów, o których mowa w pkt 7;
  10) tworzy bazę danych o realizowanych projektach, o których mowa w pkt 7, i
     przechowuje zgromadzone w niej dane;
  11) tworzy komputerową bazę danych służącą administrowaniu kwotami produkcji
     surowca tytoniowego;
  12) przeprowadza kontrole administracyjne i kontrole w terenie:
     a) producentów i grup producentów tytoniu,
     b) przedsiębiorców prowadzących wstępne przetwarzanie surowca tytoniowego,
     c) przedsiębiorców prowadzących odbiór surowca tytoniowego.
2. Wniosek o wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a i b, zawiera
  dane, o których mowa w art. 26 ust. 6, dotyczące grupy producentów tytoniu
  oraz każdego członka grupy producentów tytoniu.
3. Wniosek o wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a i b, składa
  się na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję.
4. Kontrole, o których mowa w ust. 1 pkt 12 lit. b i c, Prezes Agencji może
  zlecić Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.
                                        
                                    Art. 28.
W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej minister właściwy do spraw
rynków rolnych występuje do Komisji Europejskiej z wnioskiem o przeniesienie
grup odmian tytoniu.
                                        
                                    Art. 29.
1. W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej wojewoda wydaje decyzje w
  sprawie:
   1) uznania grupy producentów tytoniu;
   2) cofnięcia uznania grupie producentów tytoniu.
2. Wojewoda niezwłocznie przekazuje informacje o wydaniu decyzji, o których
  mowa w ust. 1, ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych, Prezesowi
  Agencji oraz Prezesowi Agencji Restrukturyzacji.
3. Wniosek o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, zawiera:
   1) nazwę, określenie siedziby i adres grupy producentów tytoniu;
   2) informacje o:
     a) liczbie członków grupy producentów tytoniu,
     b) łącznej wielkości kwoty produkcji surowca tytoniowego przyznanej
       członkom grupy producentów tytoniu wnioskującej o uznanie.
4. Do wniosku dołącza się:
   1) dokument urzędowy potwierdzający, że wnioskodawca jest osobą prawną, oraz
     wskazujący organy i osoby uprawnione do reprezentowania wnioskodawcy;
   2) statut albo umowę grupy producentów tytoniu;
   3) dokumenty potwierdzające informacje, o których mowa w ust. 3 pkt 2 lit.
     b.
                                        
                                    Art. 30.
1. Prezes Agencji przeprowadza kontrole, o których mowa w art. 27 ust. 1 pkt
  12, zgodnie z rocznym planem kontroli administracyjnych i kontroli w terenie.
2. Kontrole, o których mowa w art. 27 ust. 1 pkt 12 lit. a, prowadzi się w
  zakresie zgodności informacji zawartych w umowach na uprawę ze stanem
  faktycznym oraz przechowywania przez producentów w gospodarstwie surowca
  tytoniowego, który nie został dostarczony w celu wstępnego przetworzenia.
3. Kontrole, o których mowa w art. 27 ust. 1 pkt 12 lit. b i c, prowadzi się w
  zakresie dostaw surowca tytoniowego, jego wstępnego przetwarzania
  i przygotowania do obrotu oraz w zakresie przestrzegania przez
  przedsiębiorców prowadzących wstępne przetwarzanie terminów zapłaty
  producentom ceny zakupu za dostarczony surowiec tytoniowy.
4. Kontrole grup producentów tytoniu w zakresie spełniania przez grupę warunków
  uznania przeprowadza wojewoda właściwy ze względu na siedzibę grupy. Kopię
  protokołu kontroli wojewoda przekazuje, w terminie 14 dni od dnia zakończenia
  kontroli, Prezesowi Agencji oraz Prezesowi Agencji Restrukturyzacji.
                                        
                                    Art. 31.
1. Czynności kontrolne są wykonywane przez osoby posiadające imienne
  upoważnienia wydane przez:
   1) Prezesa Agencji - w przypadku kontroli, o których mowa w art. 27 ust. 1
     pkt 9 i 12;
   2) wojewodę - w przypadku kontroli, o których mowa w art. 30 ust. 4.
2. Czynności kontrolne w przypadku, o którym mowa w art. 27 ust. 4, są
  wykonywane przez pracowników Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-
  Spożywczych posiadających imienne upoważnienie wydane przez wojewódzkiego
  inspektora.
3. Upoważnienia zawierają wskazanie osoby upoważnionej do wykonywania czynności
  kontrolnych, ich miejsce i zakres oraz podstawę prawną do ich wykonywania.
4. Przed rozpoczęciem czynności kontrolnych osoba upoważniona do ich
  wykonywania jest obowiązana okazać imienne upoważnienie.
5. Osoby upoważnione do wykonywania czynności kontrolnych mają prawo do:
   1) wstępu do pomieszczeń służących do odbioru i klasyfikacji surowca
     tytoniowego, jego wstępnego przetwarzania i czasowego składowania oraz
     przygotowania do obrotu;
   2) żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z przedmiotem
     kontroli;
   3) wglądu do dokumentów związanych z przedmiotem kontroli, odpisów, wyciągów
     lub kserokopii oraz zabezpieczania tych dokumentów;
   4) pobierania próbek surowca tytoniowego do badania jakości.
6. Osoba wykonująca czynności kontrolne sporządza z tych czynności protokół.
7. Protokół podpisuje osoba wykonująca czynności kontrolne oraz kontrolowany.
8. W przypadku odmowy podpisania protokołu przez kontrolowanego protokół
  podpisuje tylko osoba wykonująca czynności kontrolne, dokonując w protokole
  stosownej adnotacji o tej odmowie.
9. W przypadku gdy kontrolowany nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w
  protokole, może, w terminie 14 dni od dnia doręczenia protokołu, zgłosić
  organowi przeprowadzającemu kontrolę umotywowane zastrzeżenia do ustaleń
  zawartych w protokole.
10. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi, w drodze rozporządzenia, określi
  wzór imiennego upoważnienia do wykonywania czynności kontrolnych, mając na
  względzie ujednolicenie informacji zawartych w upoważnieniu.
                                        
                                    Art. 32.
1. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia:
   1) rejony uprawy tytoniu, z uwzględnieniem podziału terytorialnego kraju i
     tradycyjnie wyodrębnionych rejonów uprawy tytoniu oraz grupy odmian
     tytoniu przeznaczone do uprawy w poszczególnych rejonach, po zasięgnięciu
     opinii Krajowej Rady Izb Rolniczych, związków rolniczych zrzeszeń
     branżowych producentów surowca tytoniowego o zasięgu krajowym oraz
     Krajowego Stowarzyszenia Przemysłu Tytoniowego;
   2) warunki podziału dodatkowych kwot produkcji surowca tytoniowego, w
     przypadku gdy gwarantowany próg ustalony dla grupy odmian na dane zbiory
     jest wyższy niż gwarantowany próg ustalony na poprzednie zbiory, mając na
     względzie racjonalizację produkcji surowca tytoniowego oraz redukcje kwot
     produkcji surowca tytoniowego zastosowane w odniesieniu do poprzedniego
     zbioru dla innej grupy odmian;
   3) ostateczny termin rejestracji przekazania gospodarstwa, w którym jest
     produkowany tytoń, mając na względzie umożliwienie nabywcy wykorzystania
     kwoty produkcji surowca tytoniowego od dnia tej rejestracji.
2. Minister właściwy do spraw rynków rolnych może określić, w drodze
  rozporządzenia, warunki podziału dodatkowych kwot produkcji surowca
  tytoniowego w przypadku przeniesienia grup odmian tytoniu, mając na względzie
  zapotrzebowanie na surowiec tytoniowy oraz racjonalizację jego produkcji.
                                        
                                    Art. 33.
1. W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji przekazuje
  Komisji Europejskiej informacje o:
   1) nazwach i adresach przedsiębiorców posiadających zezwolenie na
     wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wstępnego przetwarzania
     surowca tytoniowego;
   2) uwzględnieniu przy przydzielaniu kwot produkcji surowca tytoniowego
     wyjątkowych okoliczności, których skutkiem był nienormalnie niski zbiór
     tytoniu w danym roku okresu referencyjnego;
   3) przekazanych na stałe wielkościach kwot produkcji surowca tytoniowego;
   4) ilościach surowca tytoniowego, które były przedmiotem wniosku o wykup
     kwot, oraz ilościach wykupionych, z podziałem na poszczególne grupy
     odmian;
   5) liczbie zaewidencjonowanych umów na uprawę tytoniu oraz wielkości
     powierzchni uprawy prowadzonej na podstawie tych umów;
   6) ogólnej liczbie producentów oraz liczbie producentów należących do
     uznanych grup producentów tytoniu;
   7) liczbie przedsiębiorców posiadających zezwolenie na wykonywanie
     działalności gospodarczej w zakresie wstępnego przetwarzania surowca
     tytoniowego, którzy zawarli umowy na uprawę;
   8) maksymalnych i minimalnych cenach za kilogram surowca tytoniowego, z
     wyłączeniem podatków i innych opłat, uzgodnionych w umowach na uprawę;
   9) wielkości dostaw surowca tytoniowego w poszczególnych miesiącach danego
     roku zbioru;
  10) szacowanej wielkości surowca tytoniowego pozostałej do dostarczenia z
     danego roku zbioru;
  11) średniej cenie ważonej za kilogram surowca tytoniowego płaconej przez
     przedsiębiorców posiadających zezwolenie na wykonywanie działalności
     gospodarczej w zakresie wstępnego przetwarzania surowca tytoniowego;
  12) przepływie zapasów surowca tytoniowego będącego w dyspozycji
     przedsiębiorców posiadających zezwolenie na wykonywanie działalności
     gospodarczej w zakresie wstępnego przetwarzania surowca tytoniowego;
  13) postępie w realizacji programów dotyczących przestawienia produkcji
     surowca tytoniowego;
  14) wydatkach poniesionych w danym roku obrachunkowym na działania mające na
     celu zmianę profilu produkcji.
2. Informacje, o których mowa w ust. 1, Prezes Agencji przekazuje również
  ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych.
3. W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej minister właściwy do
  spraw rynków rolnych przekazuje Komisji Europejskiej:
   1) informacje o rejonach uprawy tytoniu oraz grupach odmian tytoniu
     przeznaczonych do uprawy w poszczególnych rejonach;
   2) informacje o nazwach i adresach jednostek prowadzących ewidencję umów na
     uprawę tytoniu;
   3) informacje o uznanych grupach producentów tytoniu;
   4) informacje o odmowie lub cofnięciu uznania grupie producentów tytoniu;
   5) informacje o umieszczeniu w statutach lub umowach grup producentów
     tytoniu informacji o możliwości rezygnacji z członkostwa w grupie
     producentów tytoniu;
   6) informacje o warunkach podziału dodatkowych kwot produkcji surowca
     tytoniowego, w przypadku gdy gwarantowany próg ustalony na dane zbiory
     jest wyższy niż gwarantowany próg ustalony na poprzednie zbiory;
   7) informacje o warunkach podziału dodatkowych kwot produkcji surowca
     tytoniowego w przypadku przeniesienia grup odmian tytoniu;
   8) informacje o środkach podejmowanych w celu prawidłowego stosowania
     przepisów Unii Europejskiej dotyczących rynku tytoniu;
   9) inne informacje o rynku tytoniu na jej wniosek.
4. Przedsiębiorcy wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wstępnego
  przetwarzania surowca tytoniowego przekazują Prezesowi Agencji:
   1) informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 8 - do dnia 30 czerwca roku
     zbioru;
   2) informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 9-11 - do 15 dnia każdego
     miesiąca;
   3) informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 12 - do 15 dnia miesiąca
     następującego po zakończeniu każdego kwartału.
                                        
                                   Rozdział 5
                              Rynek suszu paszowego
                                        
                                    Art. 34.
1. W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej dyrektor oddziału
  terenowego Agencji, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę
  podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo przetwórcze lub podmiotu skupującego
  zielonkę do suszenia i śrutowania:
   1)  wydaje decyzje w sprawach:
     a) zatwierdzenia przedsiębiorstwa przetwórczego, w którym jest produkowany
       susz paszowy, zwanego dalej "przedsiębiorstwem przetwórczym",
     b) zatwierdzenia podmiotu skupującego zielonkę do suszenia i śrutowania,
       zwanego dalej "podmiotem skupującym",
     c) cofnięcia zatwierdzenia, o którym mowa w lit. a i b,
     d) przyznawania dopłat z tytułu produkcji suszu paszowego, zwanego dalej
       "suszem";
   2) prowadzi nadzór nad:
     a) ponownym wprowadzeniem na teren przedsiębiorstwa przetwórczego suszu
       wyprodukowanego przez to przedsiębiorstwo, w celu przepakowania lub
       powtórnego przerobu,
     b) wprowadzeniem na teren przedsiębiorstwa przetwórczego suszu
       wyprodukowanego przez inne przedsiębiorstwo przetwórcze;
   3) przyjmuje informacje dotyczące pochodzenia i przeznaczenia suszu, o
     którym mowa w pkt 2 lit. b.
2. Do wniosku o wydanie decyzji w sprawie zatwierdzenia przedsiębiorstwa
  przetwórczego, oprócz dokumentów określonych w przepisach Unii Europejskiej,
  dołącza się:
   1) dokument potwierdzający tytuł prawny wnioskodawcy do obiektów, w których
     ma być prowadzona zamierzona działalność;
   2) zaświadczenie komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży
     Pożarnej, państwowego powiatowego inspektora sanitarnego i wojewódzkiego
     inspektora ochrony środowiska stwierdzające, że obiekty spełniają
     wymagania określone w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych
     i o ochronie środowiska.
3. Do wniosku o zatwierdzenie podmiotu skupującego dołącza się dokument
  urzędowy potwierdzający, że wnioskodawca wykonuje działalność gospodarczą w
  zakresie skupu zielonki.
4. Wniosek o przyznanie dopłaty, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. d, składa
  się na formularzu udostępnionym przez Agencję.
5. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia,
  wzór wniosku o przyznanie dopłaty, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. d, mając
  na względzie właściwe przepisy Unii Europejskiej w tym zakresie.
                                        
                                    Art. 35.
1. Prezes Agencji przeprowadza kontrole administracyjne i kontrole w terenie
  ubiegających się o zatwierdzenie lub zatwierdzonych przedsiębiorstw
  przetwórczych i podmiotów skupujących, zgodnie z rocznym planem kontroli.
2. Prezes Agencji może powierzyć przeprowadzenie kontroli, o których mowa w
  ust. 1, innym jednostkom organizacyjnym dysponującym odpowiednimi warunkami
  organizacyjnymi, kadrowymi i technicznymi określonymi na podstawie ust. 12
  pkt 2.
3. Czynności kontrolne są wykonywane przez osoby posiadające imienne
  upoważnienie wydane przez Prezesa Agencji.
4. Upoważnienie zawiera wskazanie osoby upoważnionej do wykonywania czynności
  kontrolnych, ich miejsce i zakres oraz podstawę prawną do ich wykonywania.
5. Przed rozpoczęciem czynności kontrolnych osoba upoważniona do ich
  wykonywania jest obowiązana okazać imienne upoważnienie.
6. Osoby upoważnione do wykonywania czynności kontrolnych mają prawo do:
   1) wstępu na grunty, do obiektów produkcyjnych i magazynowych;
   2) żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z przedmiotem
     kontroli;
   3) wglądu do dokumentów związanych z przedmiotem kontroli, sporządzania z
     nich odpisów, wyciągów lub kserokopii oraz zabezpieczania tych dokumentów;
   4) sporządzania dokumentacji fotograficznej z przeprowadzonej kontroli;
   5) pobierania próbek do badań.
7. Osoba wykonująca czynności kontrolne sporządza z tych czynności protokół.
8. Protokół podpisuje osoba wykonująca czynności kontrolne oraz kontrolowany.
9. W przypadku odmowy podpisania protokołu przez kontrolowanego protokół
  podpisuje tylko osoba wykonująca czynności kontrolne, dokonując w protokole
  stosownej adnotacji o tej odmowie.
10. W przypadku gdy kontrolowany nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w
  protokole, może, w terminie 14 dni od dnia doręczenia protokołu, zgłosić
  odpowiednio Prezesowi Agencji albo jednostce organizacyjnej przeprowadzającej
  kontrolę umotywowane zastrzeżenia do ustaleń zawartych w tym protokole.
11. Przy kwalifikowaniu do kontroli w terenie wniosków o przyznanie dopłaty z
  tytułu produkcji suszu, składanych przez podmioty prowadzące zatwierdzone
  przedsiębiorstwa przetwórcze, bierze się pod uwagę elementy analizy ryzyka
  określone przepisami Unii Europejskiej, a ponadto:
   1) przeznaczenie suszu wyprodukowanego przez zatwierdzone przedsiębiorstwo
     przetwórcze na potrzeby własnego gospodarstwa rolnego;
   2) liczbę umów zawartych na dostawę zielonki przez podmiot prowadzący
     zatwierdzone przedsiębiorstwo przetwórcze;
   3) liczbę i wielkość powierzchni działek ewidencyjnych, z których pochodzi
     zielonka objęta umowami sprzedaży.
12. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia:
   1) wzór imiennego upoważnienia do wykonywania czynności kontrolnych, mając
     na względzie ujednolicenie informacji zawartych w upoważnieniu;
   2) warunki organizacyjne, techniczne i kadrowe, jakie powinny spełniać
     jednostki organizacyjne, którym można powierzyć przeprowadzenie kontroli,
     mając na względzie zapewnienie wykonywania ich w jednolity sposób na
     obszarze całego kraju.
                                        
                                    Art. 36.
1. Podmiot prowadzący zatwierdzone przedsiębiorstwo przetwórcze przekazuje
  dyrektorowi oddziału terenowego Agencji, właściwemu ze względu na miejsce
  zamieszkania albo siedzibę podmiotu prowadzącego zatwierdzone
  przedsiębiorstwo przetwórcze:
   1)  kopie umów na dostawę zielonki przeznaczonej do produkcji suszu,
     zawartych z producentami tej zielonki, lub kopię deklaracji dostaw;
   2) informacje o:
     a) średniej wilgotności zielonki, zużytej do produkcji suszu, ustalonej w
       poprzednim kwartale - do 10 dnia miesiąca następującego po zakończeniu
       tego kwartału,
     b) określonej w tonach szacowanej masie zapasów suszu posiadanych przez to
       przedsiębiorstwo na dzień 31 marca poprzedniego roku gospodarczego - do
       dnia 10 kwietnia następnego roku gospodarczego,
     c)  zamiarze:
         - wywozu partii suszu wyprodukowanego przez przedsiębiorstwo
           przetwórcze poza jego teren,
         - wprowadzenia na teren przedsiębiorstwa przetwórczego suszu - w
           przypadkach, o których mowa w art. 34 ust. 1 pkt 2,
         - wprowadzenia na teren przedsiębiorstwa przetwórczego produktów
           innych niż zielonka przeznaczona do produkcji suszu, w celu
           wyprodukowania mieszanek paszowych, wraz z informacją o rodzaju oraz
           ilości, określonej w kilogramach, wprowadzanych produktów.
2. Informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, przekazuje się co najmniej
  na 3 dni przed zamierzonym dokonaniem czynności określonych w tym przepisie.
3. Zatwierdzony podmiot skupujący przekazuje dyrektorowi oddziału terenowego
  Agencji, właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę podmiotu
  skupującego, kopie umów zawartych z producentami zielonki oraz z podmiotami
  prowadzącymi zatwierdzone przedsiębiorstwa przetwórcze, wraz ze spisem
  zbiorczym wszystkich działek rolnych, z których pochodzi zakupywana przez
  nich zielonka, z podaniem danych umożliwiających lokalizację tych działek,
  zawartych w krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw
  rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, oraz wielkości ich
  powierzchni określonej w hektarach, w terminie określonym w przepisach Unii
  Europejskiej.
                                        
                                    Art. 37.
1. W przypadku cofnięcia zatwierdzenia przedsiębiorstwa przetwórczego wniosek o
  ponowne zatwierdzenie może być złożony po upływie:
   1) 6 miesięcy od dnia wydania ostatecznej decyzji o cofnięciu zatwierdzenia,
     jeżeli cofnięcie nastąpiło z powodu:
     a) nieprowadzenia wymaganej przepisami Unii Europejskiej dokumentacji lub
       prowadzenia jej bez zachowania należytej staranności lub
     b) nieinformowania dyrektora oddziału terenowego Agencji o zmianach stanu
       faktycznego w stosunku do informacji zawartych we wniosku o
       zatwierdzenie, lub
     c) nieprzekazywania dyrektorowi oddziału terenowego Agencji dokumentów, o
       których mowa w przepisach Unii Europejskiej, lub
     d) niepoddawania się kontrolom wymaganym przepisami Unii Europejskiej;
   2) 4 miesięcy od dnia wydania ostatecznej decyzji o cofnięciu zatwierdzenia,
     jeżeli cofnięcie nastąpiło z powodu:
     a) przekazania nieprawdziwych danych dotyczących wielkości powierzchni, z
       której pochodzi zielonka objęta deklaracjami dostaw, a różnica
       powierzchni jest większa niż:
      -    przy powierzchni do 0,5 ha      -   7,0%,
      -    przy powierzchni od 0,5 do 1 ha  -   5,0%,
      -  przy powierzchni od 1 do 3 ha  -   4,0%,
      -    przy powierzchni od 3 do 6 ha    -   3,0%,
      -    przy powierzchni od 6 do 15 ha   -   2,0%,
      -    przy powierzchni od 15 do 25 ha  -   1,5%,
      -    przy powierzchni powyżej 25 ha   -   1,0% lub
     b) nieprzekazywania dyrektorowi oddziału terenowego Agencji informacji, o
       których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 2.
2. W przypadku cofnięcia zatwierdzenia podmiotowi skupującemu wniosek o ponowne
  zatwierdzenie może być złożony po upływie 6 miesięcy od dnia wydania
  ostatecznej decyzji o cofnięciu zatwierdzenia, jeżeli cofnięcie nastąpiło z
  powodu:
   1) nieprowadzenia wymaganej przepisami Unii Europejskiej dokumentacji lub
     prowadzenia jej bez zachowania należytej staranności lub
   2) nieprzekazywania dyrektorowi oddziału terenowego Agencji w wyznaczonym
     przepisami Unii Europejskiej terminie umów z producentami zielonki oraz z
     podmiotami prowadzącymi zatwierdzone przedsiębiorstwo przetwórcze, lub
   3) nieudostępniania do kontroli prowadzonej dokumentacji finansowej.
                                        
                                    Art. 38.
1. W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji przekazuje
  Komisji Europejskiej informacje o:
   1) rodzaju i masie suszu, określonej w tonach, wywiezionego z zatwierdzonych
     przedsiębiorstw przetwórczych;
   2) szacowanych zapasach suszu na dzień 31 marca poprzedniego roku
     gospodarczego;
   3) średniej wilgotności zielonki.
2.  Informacje, o których mowa w ust. 1, Prezes Agencji przekazuje również
  ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych.
                                        
                                    Art. 39.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia,
metody pobierania próbek suszu i wykonywania badań parametrów jakościowych
suszu, mając na względzie jednolity sposób pobierania próbek i wykonywania badań
parametrów jakościowych tego suszu.
                                        
                                   Rozdział 6
                                 Przepisy karne
                                        
                                    Art. 40.
1. Kto wprowadza do obrotu chmiel lub produkty chmielowe bez certyfikatu albo
  świadectwa równoważności, podlega karze grzywny.
2. Kto wbrew obowiązkowi nie przekazuje Głównemu Inspektorowi informacji o:
   1) średnim koszcie wstępnego przygotowania 50 kg chmielu ponoszonym przez
     producenta,
   2) średnim koszcie składowania 50 kg chmielu ponoszonym przez grupę
     producentów chmielu,
   3) średnim koszcie ponoszonym przez grupę producentów chmielu przy sprzedaży
     50 kg chmielu,
   4) średnim koszcie drugiego przygotowania 50 kg chmielu
 - podlega karze grzywny.
3. Kto wbrew obowiązkowi nie przekazuje Prezesowi Agencji informacji o:
   1) maksymalnych i minimalnych cenach za kilogram surowca tytoniowego, z
     wyłączeniem podatków i innych opłat, uzgodnionych w umowach na uprawę
     tytoniu,
   2) wielkości dostaw surowca tytoniowego w poszczególnych miesiącach danego
     roku zbioru,
   3) szacowanej ilości surowca tytoniowego pozostałej do dostarczenia z danego
     roku zbioru,
   4) średniej cenie ważonej za kilogram surowca tytoniowego płaconej przez
     przedsiębiorców posiadających zezwolenie na wykonywanie działalności
     gospodarczej w zakresie wstępnego przetwarzania surowca tytoniowego,
   5) przepływie zapasów surowca tytoniowego będącego w dyspozycji
     przedsiębiorców posiadających zezwolenie na wykonywanie działalności
     gospodarczej w zakresie wstępnego przetwarzania surowca tytoniowego
 - podlega karze grzywny.
4. Kto wbrew obowiązkowi:
   1) działając w imieniu lub w interesie organizacji producentów albo
     zrzeszenia organizacji producentów nie przekazuje informacji o:
     a) zapasach jabłek i gruszek na pierwszy dzień każdego miesiąca,
     b) planowanych powierzchniach uprawy każdego gatunku owoców i warzyw, a w
       przypadku jabłek i gruszek - każdej odmiany,
     c) ilości owoców i warzyw nieprzeznaczonych do sprzedaży w poprzednich
       miesiącach roku handlowego - w rozbiciu na gatunki,
   2) działając w imieniu lub w interesie browaru nie przekazuje informacji o
     chmielu zebranym z plantacji należących do browarów i zużytego przez te
     browary w stanie świeżym lub po przetworzeniu,
   3) wykonując działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania produktów
     chmielowych nie przekazuje informacji o ilości wyprodukowanych i
     sprzedanych zizomeryzowanych produktów chmielowych,
   4) działając w imieniu lub w interesie grupy producentów chmielu nie
     przekazuje informacji o umowach kontraktacji oraz o umowach
     potwierdzających przeniesienie własności chmielu zawartych między grupą
     producentów chmielu a nabywcą chmielu oraz o ilości chmielu dostarczonego
     przez grupę producentów chmielu nabywcy chmielu,
   5) będąc producentem chmielu nienależącym do grupy producentów chmielu nie
     przekazuje informacji o umowach kontraktacji oraz o umowach
     potwierdzających przeniesienie własności chmielu zawartych z nabywcą
     chmielu oraz o ilości chmielu dostarczonego nabywcy chmielu
 - podlega karze grzywny.
5. Orzekanie w sprawach o czyny określone w ust. 1-4 następuje w trybie
  przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
                                        
                                   Rozdział 7
                       Zmiany w przepisach obowiązujących
                                        
                                    Art. 41.
W ustawie z dnia 29 listopada 2000 r. o organizacji rynków owoców i warzyw,
rynku chmielu, rynku tytoniu oraz rynku suszu paszowego (Dz.U. z 2001 r. Nr 3,
poz. 19 oraz z 2002 r. Nr 238, poz. 2019) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2 pkt 6 otrzymuje brzmienie:
   "6) świadectwo równoważności - świadectwo potwierdzające spełnianie przez
     importowany chmiel lub produkt chmielowy minimalnych wymagań jakościowych
     obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej, wydane przez kraj
     pochodzenia,";
2) w art. 3 uchyla się pkt 2 i 3;
3) uchyla się art. 4;
4) w art. 5 w ust. 1:
   a)  pkt 2 otrzymuje brzmienie:
     "2) łączna wartość produktów wytworzonych przez członków grupy i
       sprzedanych w okresie roku poprzedzającego złożenie wniosku, wynosi co
       najmniej równowartość 100 tys. euro,",
   b) w pkt 3 uchyla się lit. a;
5) uchyla się art. 9-21;
6) w art. 22 w ust. 1 pkt  2 otrzymuje brzmienie:
   "2) łączna wartość produktów wytworzonych przez członków grupy i sprzedanych
     w okresie roku poprzedzającego złożenie wniosku, wynosi co najmniej
     równowartość 50 tys. euro,";
7) uchyla się art. 23 i art. 26;
8) w art. 24 w ust. 2:
   a) pkt 1 otrzymuje brzmienie:
     "1) realizacji planu działania, o którym mowa w art. 22 ust. 1 pkt 3,",
   b) uchyla się pkt 2;
9) w art. 37 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
     "2a. Na chmiel uzyskany w wyniku mieszania wydaje się certyfikat.";
10) art. 38 otrzymuje brzmienie:
      "Art. 38. 1. Przepakowywanie chmielu albo produktów chmielowych, na które
             został wydany certyfikat może odbywać się wyłącznie pod nadzorem
             inspektora.
          2. Po przepakowaniu każde opakowanie powinno być oznakowane w sposób,
           o którym mowa w art. 33 ust. 1 pkt 2 lub art. 36 ust. 2. W
           certyfikacie inspektor wpisuje informację o zmianie opakowania i
           oznakowaniu opakowań.
          3. W przypadku podziału partii chmielu lub produktu chmielowego, na
           którą wydano certyfikat albo świadectwo równoważności, sprzedawca
           dołącza do każdej części tej partii fakturę lub inny dokument
           handlowy, w którym umieszcza zgodne z certyfikatem albo świadectwem
           równoważności informacje o:
           1) dla chmielu:
             a) określeniu towaru,
             b) masie netto,
             c) kraju i rejonie uprawy,
             d) roku zbioru,
             e) nazwie odmiany,
             f) numerze certyfikatu albo świadectwa równoważności i nazwie
               jednostki, która go wydała,
           2) dla produktu chmielowego:
             a) informacje, o których mowa w pkt 1,
             b) miejscu i dacie wytworzenia.";
11) w art. 39:
   a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
     "1. Inspektor prowadzi ewidencję umów kontraktacji zawartych między pro
       ducentem chmielu lub grupą producentów chmielu utworzoną na podstawie
       przepisów o grupach producentów rolnych i ich związkach a nabywcą
       chmielu i innych umów potwierdzających przeniesienie własności chmielu
       oraz ewidencję ilości dostarczonego chmielu.",
   b) w ust. 3 uchyla się pkt 6;
12) w art. 40 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  "2. Kopie pozostałych umów potwierdzających przeniesienie własności chmielu
     producent chmielu lub grupa producentów chmielu przekazuje inspektorowi po
     dostarczeniu chmielu nabywcy, nie później jednak niż do dnia 31 stycznia
     każdego roku.";
13) art. 44 i 45 otrzymują brzmienie:
      "Art. 44. 1. Wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wstępnego
             przetwarzania surowca tytoniowego wymaga zezwolenia wydanego w
             drodze decyzji przez Prezesa Agencji Rynku Rolnego.
         2.  Zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie udziela się grupom
           producentów tytoniu i ich związkom utworzonym na podstawie przepisów
           o grupach producentów rolnych i ich związkach.
         3. Zezwolenie na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie
           wstępnego przetwarzania surowca tytoniowego wydaje się, jeżeli
           wnioskodawca dysponuje pomieszczeniami i urządzeniami technicznymi
           zapewniającymi uzyskanie stabilnego produktu nadającego się do
           przechowywania i dalszego przetwarzania.
         4.  Wniosek o wydanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, poza
           informacjami określonymi w przepisach o działalności gospodarczej,
           zawiera informacje o:
           1) zdolnościach produkcyjnych w zakresie wstępnego przetwarzania
             surowca tytoniowego,
           2) urządzeniach technicznych i ich rozmieszczeniu w pomieszczeniach
             służących do odbioru i klasyfikacji surowca tytoniowego oraz
             wstępnego przetwarzania surowca tytoniowego.
         5.  Do wniosku, o którym mowa w ust. 4, dołącza się:
           1) dokument potwierdzający tytuł prawny wnioskodawcy do
             nieruchomości, w których ma być prowadzona zamierzona działalność,
           2) zaświadczenie komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej
             Straży Pożarnej, państwowego powiatowego inspektora sanitarnego i
             wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska stwierdzające, że
             obiekty przeznaczone do prowadzenia zamierzonej działalności
             gospodarczej spełniają wymagania określone w przepisach o ochronie
             przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie środowiska.
      Art. 45. 1. Prezes Agencji Rynku Rolnego może cofnąć, w drodze decyzji,
             zezwolenie, o którym mowa w art. 44 ust. 1, w przypadku gdy
             przedsiębiorca:
           1) nie dokonał płatności za dostarczony surowiec tytoniowy w
             terminie określonym w umowie kontraktacji,
           2) przestał spełniać warunki, o których mowa w art. 44 ust. 3.
         2. W przypadku cofnięcia zezwolenia z powodu przekroczenia określonego
           w umowie kontraktacji terminu płatności za dostarczony surowiec
           tytoniowy ponowne zezwolenie w takim samym zakresie może być wydane
           nie wcześniej niż po upływie:
           1) roku - jeżeli termin płatności został przekroczony o 30 dni, ale
             nie więcej niż do 60 dni,
           2) 2 lat - jeżeli termin płatności został przekroczony o 60 dni, ale
             nie więcej niż do 90 dni,
           3) 3 lat - jeżeli termin płatności został przekroczony o 90 i więcej
             dni.";
14) uchyla się art. 46-52 i art. 56.
                                        
                                    Art. 42.
W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-
spożywczych (Dz.U. z 2001 r. Nr 5, poz. 44 i Nr 154, poz. 1802, z 2002 r. Nr
135, poz. 1145 i Nr 166, poz. 1360 oraz z 2003 r. Nr 208, poz. 220) wprowadza
się następujące zmiany:
1) w art. 2 dodaje się pkt 5 w brzmieniu:
     "5) owoców i warzyw, których wymagania jakości handlowej określają
       przepisy Unii Europejskiej.";
2) w art. 23 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
     "3. Kontrole jakości handlowej owoców i warzyw wyprodukowanych i
       dostarczonych w danym roku gospodarczym przetwórcom, w rozumieniu
       przepisów o organizacji rynku przetworów owocowych i warzywnych,
       prowadzone są na podstawie planu kontroli uzgodnionego z Prezesem
       Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, na wniosek dyrektora
       oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
       właściwego ze względu na siedzibę przetwórcy lub organizacji
       producentów.";
3) w art. 28 dodaje się ust. 8 w brzmieniu:
     "8. Protokoły z kontroli, o których mowa w art. 23 ust. 3, przekazuje się
       Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w terminie 7 dni od
       dnia podpisania protokołu kontroli.".
                                        
                                    Art. 43.
W ustawie z dnia 27 lipca 2002 r. o organizacji rynku przetworów owocowych i
warzywnych (Dz. U. Nr 150, poz. 1238) w załączniku w części "Objaśnienia" w pkt
8 wyrazy "nie mniejszą niż 12%" zastępuje się wyrazami "mniejszą niż 12%".
                                        
                                   Rozdział 8
                         Przepisy przejściowe i końcowe
                                        
                                    Art. 44.
W 2004 r. do kwotowania produkcji surowca tytoniowego oraz do rejonizacji upraw
tytoniu stosuje się zasady określone w art. 45-50.
                                        
                                    Art. 45.
1. Wprowadza się kwotowanie produkcji surowca tytoniowego na 2004 r.
2. Krajowa kwota produkcji surowca tytoniowego, w podziale na grupy użytkowe
  tytoniu, wynosi:
   1) 22 200 t tytoniu jasnego - odmian typu Virginia;
   2) 12 633 t tytoniu jasnego - odmian typu Burley;
   3) 1 867 t tytoniu ciemnego suszonego powietrzem;
   4) 1 233 t tytoniu ciemnego suszonego powietrzem z możliwością dosuszenia i
     wędzenia.
                                        
                                    Art. 46.
1. Prezes Agencji w ramach kwoty, o której mowa w art. 45 ust. 2, przyznaje, na
  wniosek, w drodze decyzji, kwotę produkcji surowca tytoniowego z podziałem na
  grupy użytkowe tytoniu:
   1) producentom surowca tytoniowego posiadającym gospodarstwo rolne, zwanym
     dalej "producentami", lub
   2) grupom producentów tytoniu, z podziałem na poszczególnych członków.
2. Ustalenie wielkości kwoty produkcji surowca tytoniowego dla producentów lub
  grup producentów tytoniu, z zastrzeżeniem ust. 3, następuje przez podział
  kwoty, o której mowa w art. 45 ust. 2, proporcjonalnie do średniej ilości
  surowca tytoniowego dostarczonego przetwórcom przez każdego producenta lub
  grupę producentów tytoniu w okresie 3 lat poprzedzających ostatni zbiór, a w
  przypadku producentów, którzy uprawiali tytoń na podstawie limitu otrzymanego
  na 2003 r. i nie uprawiali tytoniu w latach 2000-2002, proporcjonalnie do
  ilości surowca tytoniowego będącego przedmiotem umowy kontraktacji ze zbiorów
  2003 r.
3. Przy ustalaniu wielkości kwoty produkcji surowca tytoniowego uwzględnia się
  masę surowca tytoniowego, której producent nie zebrał w wyniku wystąpienia
  wyjątkowych okoliczności.
4. Wniosek o przyznanie kwoty produkcji surowca tytoniowego zawiera:
   1) imię, nazwisko, określenie miejsca zamieszkania i adres albo nazwę,
     określenie siedziby i adres wnioskodawcy;
   2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) i numer rachunku bankowego
     wnioskodawcy;
   3) numer REGON, w przypadku gdy wnioskodawcą jest osoba prawna;
   4) numer identyfikacyjny wnioskodawcy nadany na podstawie przepisów o
     krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych
     oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności;
   5) określenie ilości surowca tytoniowego w poszczególnych grupach odmian,
     której dotyczy wniosek;
   6) informację o rejonie i wielkości powierzchni uprawy oraz określenie
     miejsca położenia plantacji, na której uprawiany jest tytoń;
   7) informację o ilości surowca tytoniowego dostarczonego przetwórcom ze
     zbiorów z 3 lat poprzedzających ostatni zbiór, z podziałem na grupy
     użytkowe tytoniu w przypadku producentów uprawiających tytoń w latach 2000-
     2002;
   8) informację o wystąpieniu wyjątkowych okoliczności, których skutkiem było
     obniżenie produkcji surowca tytoniowego w danym roku w okresie, który
     stanowi podstawę do wyliczenia kwoty produkcji surowca tytoniowego;
   9) listę producentów wraz z informacjami, o których mowa w pkt 1-8, jeżeli
     wnioskodawcą jest grupa producentów tytoniu.
5. Wniosek składa się do dnia 20 stycznia 2004 r.
6. Do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające informacje, o których mowa w
  ust. 4 pkt 7 i 8.
7. Decyzję w sprawie przyznania kwoty produkcji surowca tytoniowego
  producentowi lub grupie producentów tytoniu wydaje się do dnia 10 marca 2004
  r.
                                        
                                    Art. 47.
1. Producenci mogą zbywać między sobą prawa do przyznanych kwot produkcji
  surowca tytoniowego lub ich części, nie później niż do dnia 14 marca 2004 r.,
  jeżeli:
   1) na uprawę tytoniu objętego kwotą nie została zawarta umowa kontraktacji
     lub umowa na uprawę;
   2) nabywca prawa do kwoty posiada już kwotę na daną grupę użytkową tytoniu;
   3) zbywana część kwoty jest nie mniejsza niż 100 kg;
   4) grupa producentów tytoniu wyraziła zgodę na zbycie kwoty lub jej części
     przez członka grupy nabywcy niebędącemu członkiem tej grupy.
2. O zbyciu kwoty produkcji surowca tytoniowego lub jej części zbywca
  zawiadamia niezwłocznie na piśmie Prezesa Agencji, nie później jednak niż do
  dnia 20 marca 2004 r., dołączając:
   1) oryginały decyzji, o których mowa w art. 46 ust. 7, wydanych producentowi
     i nabywcy;
   2) kopię umowy o zbyciu prawa do przyznanych kwot zawartej między zbywcą a
     nabywcą;
   3) dokument potwierdzający zgodę grupy, o której mowa w ust. 1 pkt 4.
3. Prezes Agencji, w drodze decyzji, przyznaje zbywcy i nabywcy nowe kwoty
  produkcji surowca tytoniowego do dnia 26 marca 2004 r.
                                        
                                    Art. 48.
1. Uprawa tytoniu jest prowadzona wyłącznie w rejonach uprawy, na podstawie:
   1) umowy na uprawę zawartej między grupą producentów tytoniu a przetwórcą
     oraz umowy kontraktacji zawartej między producentem a grupą producentów
     tytoniu, po wydaniu decyzji, o której mowa w art. 46 ust. 7;
   2) umowy na uprawę zawartej po wydaniu decyzji, o której mowa w art. 46 ust.
     7, między producentem niebędącym członkiem grupy producentów tytoniu a
     przetwórcą.
2. Umowa kontraktacji lub umowa na uprawę są zawierane oddzielnie dla każdej z
  grup użytkowych tytoniu, na okres nie dłuższy niż jeden cykl produkcyjny.
                                        
                                    Art. 49.
1. Umowa na uprawę określa w szczególności:
   1) grupę użytkową tytoniu;
   2) cenę i ilość surowca tytoniowego przewidzianą do dostarczenia;
   3) wielkość kwoty produkcji surowca tytoniowego ustaloną w decyzji, o której
     mowa w art. 46 ust. 7;
   4) rejon i wielkość powierzchni uprawy tytoniu oraz miejsce położenia
     plantacji, na których uprawia się tytoń;
   5) minimalne wymagania co do jakości surowca tytoniowego, uzgodnione między
     stronami umowy;
   6) termin płatności za dostarczony surowiec tytoniowy, nie dłuższy niż
     miesiąc licząc od dnia dostarczenia;
   7) listę producentów wraz z informacjami, o których mowa w pkt 1, 3 i 4,
     jeżeli umowa została zawarta z grupą producentów tytoniu.
2. Umowa kontraktacji zawiera w szczególności postanowienia, o których mowa w
  ust. 1 pkt 1-6.
3. Umowę kontraktacji oraz umowę na uprawę zawiera się do dnia 31 marca 2004 r.
  Kopię umowy na uprawę producent lub grupa producentów tytoniu przekazuje
  Prezesowi Agencji, w terminie 10 dni od dnia jej zawarcia.
                                        
                                    Art. 50.
1. W przypadku niezawarcia umowy na uprawę lub w przypadku gdy po jej zawarciu
  producent lub grupa producentów tytoniu nie wykorzystała ustalonej kwoty
  produkcji surowca tytoniowego, o której mowa w art. 46 ust. 2, niezwłocznie
  zawiadamia o tym na piśmie Prezesa Agencji.
2. Po otrzymaniu zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, Prezes Agencji
  poinformuje grupy producentów tytoniu, najpóźniej do dnia 15 kwietnia 2004
  r., o możliwościach uzyskania dodatkowych kwot produkcji surowca tytoniowego.
3. Dodatkową kwotę produkcji surowca tytoniowego mogą otrzymać tylko grupy
  producentów tytoniu.
4. Wniosek o wydanie decyzji o przyznaniu dodatkowej kwoty produkcji surowca
  tytoniowego można składać do dnia 25 kwietnia 2004 r. Przepis art. 46 ust. 4
  stosuje się odpowiednio.
5. Decyzję, o której mowa w ust. 4, wydaje się do dnia 10 maja 2004 r.
6. Grupa producentów tytoniu, która otrzymała decyzję o przyznaniu dodatkowej
  kwoty produkcji surowca tytoniowego, zawiera umowę na uprawę oraz umowy
  kontraktacji do dnia 30 maja 2004 r. i w terminie 10 dni od dnia zawarcia
  umowy na uprawę przekazuje jej kopię Prezesowi Agencji. Przepis ust. 1
  stosuje się odpowiednio.
                                        
                                    Art. 51.
1. Przedsiębiorcy, którzy przed dniem 1 stycznia 2004 r. uzyskali zezwolenie na
  wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wstępnego przetwarzania
  surowca tytoniowego na podstawie dotychczasowych przepisów, tracą prawo do
  wykonywania tej działalności, jeżeli do dnia 20 stycznia 2004 r. nie złożą do
  Prezesa Agencji wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności
  gospodarczej w zakresie wstępnego przetwarzania surowca tytoniowego.
2. Przepis ust. 1 nie dotyczy działalności gospodarczej w zakresie wstępnego
  przetwarzania surowca tytoniowego odebranego na podstawie umów kontraktacji
  zawartych przed dniem 31 marca 2003 r.
3. Przedsiębiorcy wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wstępnego
  przetwarzania surowca tytoniowego składają Prezesowi Agencji, do dnia 31 maja
  2004 r., sprawozdanie o ilości skupionego i przetworzonego surowca
  tytoniowego za okres od dnia 1 stycznia do dnia 30 kwietnia 2004 r.
4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do przedsiębiorcy, który na podstawie
  ust. 1 utracił prawo do wykonywania działalności w zakresie wstępnego
  przetwarzania surowca tytoniowego.
                                        
                                    Art. 52.
1. Podmiot zajmujący się produkcją suszu, który zamierza korzystać z dopłaty z
  tytułu tej produkcji, przysługującej od dnia 1 maja 2004 r., składają wnioski
  o zatwierdzenie przedsiębiorstwa przetwórczego do dyrektora oddziału
  terenowego Agencji, do dnia 31 stycznia 2004 r.
2. Wniosek o zatwierdzenie przedsiębiorstwa przetwórczego zawiera:
   1) imię i nazwisko albo nazwę oraz oznaczenie miejsca zamieszkania albo
     siedziby wnioskodawcy i adres przedsiębiorstwa przetwórczego;
   2) opis przedsiębiorstwa przetwórczego ze wskazaniem punktów wwozu zielonki
     przeznaczonej do produkcji suszu oraz punktów wywozu wyprodukowanego
     suszu, usytuowania magazynów do przechowywania zielonki, suszu,
     lokalizacji urządzeń do produkcji suszu;
   3) opis urządzeń technicznych do produkcji suszu, w szczególności opis
     pieców, młynów oraz wag, a także określenie godzinowej wydajności
     ewaporacyjnej oraz temperatury na wlocie do komory suszenia;
   4) wykazy:
     a) dodatków używanych przed suszeniem albo podczas suszenia zielonki,
     b) innych produktów używanych do produkcji suszu,
     c) produktów finalnych;
   5) opis sposobu prowadzenia ewidencji produkcji suszu.
3. Do wniosku o zatwierdzenie przedsiębiorstwa przetwórczego dołącza się:
   1) dokument potwierdzający tytuł prawny wnioskodawcy do obiektów, w których
     ma być wykonywana działalność;
   2) zaświadczenie komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży
     Pożarnej, państwowego powiatowego inspektora sanitarnego i wojewódzkiego
     inspektora ochrony środowiska stwierdzające, że obiekty spełniają
     wymagania określone w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych
     i o ochronie środowiska.
4. Decyzję w sprawie zatwierdzenia przedsiębiorstwa przetwórczego wydaje się do
  dnia 31 marca 2004 r., po stwierdzeniu, że:
   1) przedsiębiorstwo przetwórcze zapewnia wyprodukowanie suszu o jakości
     określonej w ust. 5;
   2) dodatki używane przed suszeniem albo podczas suszenia zielonki oraz inne
     produkty używane do produkcji suszu nadają się do tej produkcji i
     otrzymywania produktów finalnych;
   3) sposób prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 2 pkt 5, umożliwia
     uzyskiwanie dziennego zestawienia ilości zielonki, przeznaczonej do
     produkcji suszu, wyprodukowanego z niej suszu, środków wiążących i innych
     dodatków stosowanych do jego produkcji, przy czym oddzielnie powinien być
     ewidencjonowany susz wyprodukowany przez innych przedsiębiorców
     wprowadzany na teren przedsiębiorstwa przetwórczego oraz susz własnej
     produkcji powtórnie wprowadzany na teren przedsiębiorstwa przetwórczego.
5. Susz powinien spełniać następujące wymagania jakościowe:
   1) jego wilgotność nie powinna być większa niż:
     a) 12% - w przypadku suszu w postaci mączki, koncentratów białkowych oraz
       innych produktów otrzymywanych w wyniku suszenia w suszarniach,
     b) 14% - w przypadku suszu w postaci brykietów, granul, balotów i sieczki;
   2) zawartość białka surowego w suchej masie nie powinna być mniejsza niż:
     a) 15% - w przypadku suszu i innych produktów otrzymywanych w wyniku
       suszenia zielonki w suszarniach,
     b) 45% - w przypadku koncentratów białkowych.
                                        
                                    Art. 53.
1. Podmiot skupujący zielonkę do suszenia i śrutowania zamierzający od dnia 1
  maja 2004 r. sprzedawać zielonkę podmiotowi prowadzącemu zatwierdzone
  przedsiębiorstwo przetwórcze składa wniosek o zatwierdzenie do dyrektora
  oddziału terenowego Agencji, do dnia 31 stycznia 2004 r.
2. Do wniosku dołącza się dokument urzędowy potwierdzający, że wnioskodawca
  wykonuje działalność gospodarczą w zakresie skupu zielonki.
3. Decyzję w sprawie zatwierdzenia podmiotu skupującego wydaje się do dnia 31
  marca 2004 r.
                                        
                                    Art. 54.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 50 ust. 3 ustawy, o której mowa w
art. 41, zachowują moc do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie art.
32 ust. 1 pkt 1 niniejszej ustawy, nie dłużej jednak niż przez okres roku od
dnia wejścia w życie tej ustawy.

                                    Art. 55.
Decyzje wydane na podstawie art. 11 ust. 1, art. 47 i art. 48 ustawy, o której
mowa w art. 41, tracą moc z dniem 1 stycznia 2004 r.

                                    Art. 56.
1. Ilekroć w przepisach odrębnych jest mowa o grupie producentów owoców i
  warzyw lub związku grup producentów owoców i warzyw, należy przez to rozumieć
  odpowiednio organizację producentów owoców i warzyw lub zrzeszenie
  organizacji producentów owoców i warzyw.
2. Wstępnie uznane lub uznane grupy producentów owoców i warzyw wpisane do
  rejestru na podstawie ustawy, o której mowa w art. 41, uważa się za wstępnie
  uznane grupy producentów owoców i warzyw lub organizacje producentów owoców i
  warzyw, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 i 3 niniejszej ustawy.

                                    Art. 57.
1. Traci moc ustawa z dnia 29 listopada 2000 r. o organizacji rynku owoców
  i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu oraz rynku suszu paszowego (Dz.U. z
  2001 r. Nr 3, poz. 19 oraz z 2002 r. Nr 238, poz. 2019).
2. Decyzje wydane na podstawie art. 44 ust. 1 ustawy, o której mowa w ust. 1, w
  brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2004 r., zachowują moc.

                                    Art. 58.
Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa
w Unii Europejskiej, z wyjątkiem art. 41 i art. 43-56, które wchodzą w życie z
dniem 1 stycznia 2004 r.



_______________________________
[1] Niniejszą ustawą zmienia się ustawę z dnia 29 listopada 2000 r. o organizacji
rynków  owoców  i  warzyw,  rynku  chmielu,  rynku  tytoniu  oraz  rynku   suszu
paszowego, ustawę z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-
spożywczych  i  ustawę  z dnia 27 lipca 2002 r. o organizacji  rynku  przetworów
owocowych i warzywnych.