Dz.U. z 2004 r. Nr 91, poz. 877
                                        
                                        
                                        
                                        
                                        
                                        
                                   U S T A W A
                            z dnia 2 kwietnia 2004 r.
                                        
 o zmianie ustawy o środkach żywienia zwierząt oraz o zmianie niektórych innych ustaw[1]
                                        
                                        
                                     Art. 1.
W ustawie z dnia 23 sierpnia 2001 r. o środkach żywienia zwierząt (Dz.U. Nr 123,
poz. 1350 oraz z 2003 r. Nr 122, poz. 1144 i Nr 208, poz. 2020) wprowadza się
następujące zmiany:
1) w art. 1 w ust. 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:
     "1) zasady wytwarzania i stosowania środków żywienia zwierząt i pasz
       leczniczych oraz obrotu nimi,
      2) zasady sprawowania nadzoru przez Inspekcję Weterynaryjną w zakresie, o
       którym mowa w pkt 1,";
2) w art. 2:
  a) po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu:
      "2a) pasze lecznicze - mieszaninę jednego lub kilku premiksów leczniczych
         weterynaryjnych z jedną lub kilkoma paszami, przeznaczoną, ze względu
         na swoje właściwości profilaktyczne lub lecznicze, do podawania
         zwierzętom w formie niezmienionej,",
   b) pkt 3 otrzymuje brzmienie:
     "3) materiały paszowe - produkty pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego
       występujące w stanie naturalnym, świeże lub konserwowane albo
       przetworzone, oraz inne substancje organiczne, a także substancje
       nieorganiczne, zawierające dodatki paszowe albo niezawierające tych
       dodatków, przeznaczone do żywienia zwierząt, w formie nieprzetworzonej
       lub przetworzonej, albo do sporządzania mieszanek paszowych, albo jako
       nośniki premiksów,",
   c) po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu:
      "5a) dawka dzienna - całkowitą ilość pasz obliczoną w odniesieniu do pasz
         zawierających wodę w ilości 12%, niezbędną do zaspokojenia dziennych
         potrzeb żywieniowych zwierząt danego gatunku, o określonym wieku i
         kierunku uytkowania,",
   d) pkt 6 otrzymuje brzmienie:
     "6) mieszanki paszowe - mieszaniny materiałów paszowych zawierające
       dodatki paszowe lub premiksy albo niezawierające tych dodatków lub
       premiksów, przeznaczone do stosowania w żywieniu zwierząt, w formie
     mieszanki paszowej pełnoporcjowej albo mieszanki paszowej
       uzupełniającej,",
   e) pkt 8 otrzymuje brzmienie:
     "8) mieszanka paszowa uzupełniająca - mieszankę paszową charakteryzującą
       się wysoką zawartością niektórych substancji, która ze względu na swój
       skład jest wystarczająca dla zapewnienia dawki dziennej, wyłącznie w
       przypadku gdy jest stosowana z innymi paszami,",
   f) pkt 18 otrzymuje brzmienie:
     "18) zwierzęta domowe - zwierzęta, z wyjątkiem zwierząt futerkowych,
       utrzymywane i karmione przez ludzi w celu innym ni pozyskanie produktów
       spożywczych pochodzenia zwierzęcego,",
   g) w pkt 19 kropkę  zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 20-22 w
     brzmieniu:
     "20) zakład - przedsiębiorstwo wytwarzające, magazynujące lub
       wprowadzające do obrotu środki żywienia zwierząt lub pasze lecznicze,
     21) przesyłka - określoną ilość środków żywienia zwierząt lub pasz
       leczniczych, objętą tym samym dokumentem potwierdzającym przeprowadzenie
       kontroli przesyłki, przewożoną jednym środkiem transportu oraz
       pochodzącą z jednego państwa trzeciego lub jego części,
     22) osoba odpowiedzialna za przesyłkę - osoba odpowiedzialną za przesyłkę
       w rozumieniu przepisw o weterynaryjnej kontroli granicznej.";
3) po art. 2 dodaje się art. 2a w brzmieniu:
     "Art. 2a. Przepisy ustawy nie naruszają przepisów o weterynaryjnej
           kontroli granicznej oraz przepisów o kontroli weterynaryjnej w
           handlu.";
4) art. 3 otrzymuje brzmienie:
     "Art. 3. Środki żywienia zwierząt powinny być właściwej jakości,
           dostosowane do potrzeb żywieniowych zwierząt, dla których są
           przeznaczone, i nie mogą szkodliwie wpływać na zdrowie ludzi lub
           zwierząt, jakość środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz na
           środowisko.";
5) art. 5 otrzymuje brzmienie:
     "Art. 5. Działalność gospodarcza w zakresie wytwarzania środków żywienia
           zwierząt i pasz leczniczych powinna być prowadzona w specjalnie do
           tego celu przystosowanych pomieszczeniach.";
6) w art. 6:
   a) w ust. 1 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu:
     "5a) pasz leczniczych",
   b) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
     "2a. W przypadku prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie
       wytwarzania pasz leczniczych wytwórca pasz leczniczych prowadzi:
         1) dokumentację wytwarzania pasz leczniczych, zwaną dalej "raportem
           wytwarzania",
         2) dokumentację obrotu paszami leczniczymi, zwaną dalej "raportem
           obrotu.",
   c) dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu:
     "4. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
         1) szczegółowe warunki techniczne i organizacyjne, jakie powinien
           spełniać zakład wytwarzający pasze lecznicze, oraz sposób ich
           produkcji,
         2) warunki, sposób przechowywania i wprowadzania do obrotu pasz
           leczniczych oraz wzór zlecenia na wprowadzenie ich do obrotu,
         3) sposób prowadzenia raportu wytwarzania i raportu obrotu,
         4) sposób znakowania i transportu pasz leczniczych oraz sposób
           dokumentowania użycia do produkcji oraz przechowywania premiksów
           leczniczych zakupionych przez zakład wytwarzający pasze lecznicze,
         5) warunki i sposób pobierania próbek pasz leczniczych
         - mając na względzie zapewnienie właściwej jakości pasz leczniczych,
           bezpieczeństwo tych pasz dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz ich
           skuteczność w leczeniu zwierząt.
     5. Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem
       właściwym do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, sposób
       postępowania z odpadami powstałymi w procesie wytwarzania pasz
       leczniczych oraz w wyniku ich wykorzystywania, mając na względzie
       bezpieczne usunięcie tych odpadów oraz eliminację zagrożeń, które mogą
       być stwarzane przez te odpady dla ludzi, zwierząt i środowiska.";
 
 7) w  art.  7  w pkt 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się  pkt  3  w
    brzmieniu:
   "3) w zakresie wytwarzania pasz leczniczych procesem produkcji powinna
     kierować osoba, ktra ukończyła studia wysze na jednym z kierunkw:
     biologia, chemia, farmacja, rolnictwo, zootechnika lub weterynaria.";
8) po art. 8 dodaje się art. 8a w brzmieniu:
     "Art. 8a. Spis wytwarzanych środków żywienia zwierząt, o którym mowa w
           art. 6 ust. 2 pkt 7, oraz raporty wytwarzania i raporty obrotu
           przechowuje się przez okres 3 lat od dnia dokonania ostatniego
           wpisu.";
9) w art. 12 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu:
  "3. Podjęcie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania pasz
     leczniczych wymaga zezwolenia wydanego, w drodze decyzji administracyjnej,
     przez właściwego wojewódzkiego lekarza weterynarii.
  4. Zezwolenie na wytwarzanie pasz leczniczych uprawnia do wprowadzania pasz
     leczniczych do obrotu, z zastrzeżeniem art. 38a ust. 1 i 2.";
10) art. 13 i 14 otrzymują brzmienie:
     "Art. 13. Zezwolenia, o których mowa w art. 12, wydaje się po
           stwierdzeniu, że wnioskodawca spełnia wymagania techniczne i
           organizacyjne obowiązujące w zakresie wytwarzania środków żywienia
           zwierząt lub pasz leczniczych.
     Art. 14. Wnioskodawca w celu uzyskania zezwolenia, o którym mowa w art. 12
           ust. 1 i 2, składa wniosek do właściwego ze względu na miejsce
           prowadzenia działalności powiatowego lekarza weterynarii, a w
           przypadku zezwolenia, o którym mowa w art. 12 ust. 3 - do
           wojewódzkiego lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce
           prowadzenia działalności.";
11) w art. 15 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  "1. Wniosek o wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1, zawiera:
     1) imię, nazwisko i adres albo nazwę i adres siedziby wytwórcy,
     2) określenie zakresu wykonywanej działalności gospodarczej z podaniem
       rodzajów wytwarzanych środków żywienia zwierząt,
     3) wskazanie miejsca wytwarzania środków żywienia zwierząt.";
12) po art. 16 dodaje się art. 16a w brzmieniu:
       "Art. 16a. Wniosek o wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 12 ust. 3,
              zawiera:
           1) imię, nazwisko i adres albo nazwę i adres siedziby wytwórcy,
           2) określenie zakresu wykonywanej działalności gospodarczej,
           3) wskazanie miejsca wytwarzania pasz leczniczych.";
13) w art. 17 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Powiatowy lekarz weterynarii, a w przypadku, o ktrym mowa w art. 12
       ust. 3, wojewdzki lekarz weterynarii, odmawia wydania zezwolenia, w
       drodze decyzji administracyjnej, jeeli wnioskodawca nie spełnia wymagań,
       o ktrych mowa w art. 13.";
14) art. 18 otrzymuje brzmienie:
     "Art. 18. Zezwolenia, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 2, mogą być
           cofnięte przez powiatowego lekarza weterynarii, a w przypadku
           zezwolenia, o którym mowa w art. 12 ust. 3 - przez wojewódzkiego
           lekarza weterynarii, jeżeli wytwarzanie środków żywienia zwierząt
           lub pasz leczniczych odbywa się niezgodnie z przepisami prawa.";
   15) w art. 19:
   a) uchyla się ust. 5,
   b) ust. 8 otrzymuje brzmienie:
      "8. Do zgłoszeń, o których mowa w ust. 6 i 7, stosuje się odpowiednio
       przepisy ust. 2 i 3.";
16) w art. 34 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Przepis ust. 1 nie dotyczy przedsiębiorcy, który uzyskał zezwolenie, o
       którym mowa w art. 12 ust. 1, oraz przedsiębiorcy, o którym mowa w art.
       34a ust. 1.";
17) po art. 34 dodaje się art. 34a w brzmieniu:
      "Art. 34a. 1. Przedsiębiorca zamierzający prowadzić działalność
             gospodarczą w zakresie oferowania do sprzedaży lub sprzedaży
             środków żywienia zwierząt, który nie wytwarza i nie przechowuje
             tych środków, zgłasza zamiar prowadzenia tej działalności do
             powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na siedzibę
             przedsiębiorcy.
         2. Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany prowadzić
           spis oferowanych do sprzedaży lub sprzedawanych środków żywienia
           zwierząt. Przepisy art. 8 stosuje się odpowiednio.
         3. Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
           1)  imię, nazwisko i adres albo nazwę i adres siedziby wnioskodawcy,
           2) określenie zakresu wykonywanej działalności gospodarczej z
             podaniem rodzaju oferowanych do sprzedaży lub sprzedawanych środków
             żywienia zwierząt,
           3) oświadczenie wnioskodawcy o prowadzeniu spisu, o którym mowa w
             ust. 2.";
18) w art. 36 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
   "1. Główny Lekarz Weterynarii prowadzi ewidencję przedsiębiorców
     prowadzących działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania środków
     żywienia zwierząt lub pasz leczniczych oraz obrotu nimi, a także podmiotów
     wytwarzających mieszanki paszowe, o których mowa w art. 12 ust. 2 pkt 1 i
     art. 19 ust. 6. Ewidencja jest jawna.";
   19) po art. 38 dodaje się art. 38a  i 38b w brzmieniu:
      "Art. 38a. 1. Wytwórca pasz leczniczych wprowadza je do obrotu na
             podstawie zlecenia na wprowadzenie do obrotu paszy leczniczej
             wystawionego przez lekarza weterynarii świadczącego usługi z
             zakresu medycyny weterynaryjnej.
         2. Paszę leczniczą wprowadza się do obrotu wyłącznie przez jej
           bezpośrednie dostarczenie do odbiorcy wskazanego w zleceniu, o
           którym mowa w ust. 1.
         3. Pasze lecznicze wytwarza się z premiksów leczniczych dopuszczonych
           do obrotu na podstawie przepisów Prawa farmaceutycznego.
         4. W przypadku braku dopuszczonego do obrotu premiksu leczniczego
           właściwego dla danego gatunku zwierząt lub leczonej jednostki
           chorobowej lekarz weterynarii, o którym mowa w ust. 1, może zlecić
           wytwórcy paszy leczniczej wytworzenie jej z innych dopuszczonych do
           obrotu premiksów leczniczych, podając w zleceniu:
           1) dokładny skład paszy leczniczej, ze szczególnym uwzględnieniem
             sposobu dawkowania premiksu leczniczego,
           2)  okres karencji paszy leczniczej.
         5. Jeżeli zachodzą wyjątkowe okoliczności, w przypadku, o którym mowa
           w ust. 4, paszę leczniczą może wytworzyć, na własną
           odpowiedzialność, lekarz weterynarii świadczący usługi z zakresu
           medycyny weterynaryjnej.
         6. Dopuszcza się wytwarzanie paszy leczniczej z produktów pośrednich,
           którymi są mieszanki dopuszczonego do obrotu premiksu leczniczego z
           paszą, które mogą być wprowadzone do obrotu z przeznaczeniem dla
           innego zakładu wytwarzającego paszę leczniczą.
         7. Mieszankę, o której mowa w ust. 6, wytwarza i wprowadza do obrotu
           wytwórca pasz leczniczych posiadający zezwolenie, o którym mowa w
           art. 12 ust. 3.
         8. Wprowadzane do obrotu pasze lecznicze powinny być zabezpieczone i
           oznakowane zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 6 ust. 4.
      Art. 38b. 1. Materiały paszowe inne niż wymienione w art. 6 ust. 1 pkt 3,
              które nie spełniają wymagań określonych w przepisach wydanych na
              podstawie art. 38 ust. 5 pkt 1 na skutek braku możliwości
              przeprowadzenia odpowiednich badań w państwie dostawcy, mogą być
              przywożone z państw trzecich pod warunkiem, że:
           1) importer dostarczy wstępne informacje dotyczące składu materiału
             paszowego, wymagające potwierdzenia wdrodze badania
             laboratoryjnego,
           2) materiał paszowy nie był dotychczas stosowany w żywieniu zwierząt
             i z takim przeznaczeniem jest wprowadzany po raz pierwszy,
           3) importer powiadomi właściwego powiatowego lekarza weterynarii o
             przewidywanej dostawie takiego materiału paszowego na co najmniej 7
             dni przed przewidywanym terminem dostawy,
           4) ostateczne informacje dotyczące zawartości składników pokarmowych
             w tym materiale paszowym zostaną przekazane jego nabywcy oraz
             właściwemu powiatowemu lekarzowi weterynarii w terminie 10 dni
             roboczych od dnia dostarczenia tego materiału,
           5) w oznakowaniu takiego materiału paszowego, w odniesieniu do
             zawartości składników pokarmowych, jest zamieszczony wytłuszczonym
             drukiem napis:
                "dane tymczasowe, wymagające potwierdzenia przez……. (nazwa i
                 adres laboratorium, któremu zlecono przeprowadzenie analiz),
                 dotyczące …. (numer referencyjny próbki przekazanej do
                 analizy), przed ..….. (data)".
         2. Powiatowy lekarz weterynarii przekazuje Głównemu Lekarzowi
           Weterynarii informacje o każdej przesyłce materiału paszowego, o
           którym mowa w ust. 1, oraz o podjętych działaniach w tym zakresie.
         3. Główny Lekarz Weterynarii informuje Komisję Europejską o wszelkich
           okolicznościach związanych z dopuszczeniem przesyłki materiału
           paszowego do obrotu oraz o działaniach podjętych przez powiatowego
           lekarza weterynarii w tym zakresie.";
20) uchyla się art. 39;
21) art. 44 otrzymuje brzmienie:
      "Art. 44. 1. Nadzór nad wytwarzaniem i stosowaniem środków żywienia
             zwierząt oraz pasz leczniczych, a także nad obrotem nimi, z
             zastrzeżeniem ust. 2, sprawuje Inspekcja Weterynaryjna.
         2. Nadzór w zakresie obrotu środkami żywienia zwierząt przeznaczonymi
           dla zwierząt domowych, z wyłączeniem zakładów leczniczych dla
           zwierząt, sprawuje Inspekcja Handlowa, zgodnie z przepisami o
           Inspekcji Handlowej.
         3. Powiatowy lekarz weterynarii w ramach nadzoru, o którym mowa w ust.
           1, przeprowadza kontrolę środków żywienia zwierząt lub pasz
           leczniczych, zwaną dalej "kontrolą urzędową".
         4. Kontrolę urzędową przeprowadza się w celu ustalenia, czy w zakresie
           określonym w ust. 1 zostały spełnione wymagania określone w ustawie.
         5. Kontrola urzędowa obejmuje w szczególności badania:
           1) dodatków paszowych i ich zawartości w środkach żywienia zwierząt
             oraz w paszach leczniczych,
           2) zawartości niepożądanych substancji w środkach żywienia zwierząt
             i w paszach leczniczych,
           3) substancji, których stosowanie w żywieniu zwierząt jest
             zabronione,
           4) materiałów paszowych i mieszanek paszowych, w zakresie ich
             przydatności w żywieniu zwierząt,
           5) w zakresie zawartości pozostałości środków ochrony roślin w
             materiałach paszowych,
           6)  obecności, oznaczania zawartości i identyfikacji gatunkowej
             przetworzonego białka zwierzęcego,
           7) obecności substancji o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i
             betaagonistycznym,
           8) homogenności środkw ywienia zwierząt i pasz leczniczych,
           9) zawartości substancji czynnej w 1 gramie paszy leczniczej.
         6. Kontrolę urzędową przeprowadza się:
           1) w przypadku podejrzenia, że środek żywienia zwierząt lub pasza
             lecznicza nie spełniają wymagań określonych w ustawie,
           2) w regularnych odstępach czasu, bez powiadomienia o zamiarze jej
             przeprowadzenia.
         7. Kontrolę urzędową przeprowadza się na podstawie rocznego planu
           kontroli urzędowej sporządzanego przez Głównego Lekarza Weterynarii.
         8. Plan kontroli urzędowej, o którym mowa w ust. 7, sporządza się na
           podstawie analizy ryzyka oraz wyników dotychczasowych kontroli
           urzędowych, uwzględniając konieczność objęcia kontrolą każdego etapu
           wytwarzania, obrotu oraz stosowania środków żywienia zwierząt lub
           pasz leczniczych.
         9. Kontrola urzędowa obejmuje środki żywienia zwierząt lub pasze
           lecznicze niezależnie od ich przeznaczenia do obrotu w kraju, do
           wywozu do innych państw członkowskich Unii Europejskiej lub do
           państw trzecich.
         10. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze
           rozporządzenia:
           1) szczegółowe warunki i sposób pobierania próbek do badań oraz
             postępowania z pobranymi próbkami w ramach kontroli urzędowej,
             mając na względzie reprezentatywność pobranych próbek,
           2) metodykę postępowania analitycznego w zakresie określania
             zawartości składników pokarmowych i dodatków paszowych w
             materiałach paszowych, premiksach, mieszankach paszowych i paszach
             leczniczych, mając na względzie przeprowadzenie analizy według
             metodyki zatwierdzonej przez Unię Europejską,
           3)  wykaz laboratoriów upoważnionych do prowadzenia badań w ramach
             kontroli urzędowej, mając na względzie zachowanie rzetelności i
             obiektywności przeprowadzanych badań.";
22) w art. 44a:
   a) uchyla się ust. 2,
   b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. W zakresie nadzoru nad wytwarzaniem i stosowaniem środków żywienia
       zwierząt i pasz leczniczych oraz obrotem nimi sprawowanego przez
       Inspekcję Weterynaryjną działają laboratoria referencyjne określone w
       przepisach wydanych na podstawie ust. 6 oraz laboratoria referencyjne
       utworzone na podstawie przepisów o Inspekcji Weterynaryjnej.";
23) po art. 44a dodaje się art. 44b-44n w brzmieniu:
    "Art. 44b. Do kontroli urzędowej przeprowadzanej przez pracowników
           Inspekcji Weterynaryjnej stosuje się odpowiednio przepisy o
           Inspekcji Weterynaryjnej.
      Art. 44c. 1. Podmiot prowadzący obrót środkami żywienia zwierząt
             przywożonymi z innych państw członkowskich Unii Europejskiej
             informuje powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na
             miejsce przeznaczenia środków żywienia zwierząt, w formie
             pisemnej, o rodzaju i ilości przywiezionych środków żywienia
             zwierząt niezwłocznie po ich dostarczeniu do miejsca przeznaczenia
             w kraju.
         2. Powiatowy lekarz weterynarii przeprowadza wyrywkowe kontrole
           urzędowe środków żywienia zwierząt, o których mowa w ust. 1, w
           sposób niedyskryminujący.
         3. W razie podejrzenia, że środek żywienia zwierząt nie spełnia
           wymagań określonych w ustawie, powiatowy lekarz weterynarii
           przeprowadza kontrolę urzędową środków żywienia zwierząt
           transportowanych przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
      Art. 44d. 1. W razie stwierdzenia, że środki żywienia zwierząt lub pasze
             lecznicze wytworzone w kraju lub na terytorium innego państwa
             członkowskiego Unii Europejskiej nie spełniają wymagań określonych
             w ustawie, powiatowy lekarz weterynarii, w drodze decyzji
             administracyjnej:
           1) zakazuje wprowadzania środków żywienia zwierząt lub pasz
             leczniczych do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub
             nakazuje wycofanie ich z obrotu lub
           2) nakazuje przeprowadzenie w wyznaczonym terminie określonych
             działań, w wyniku których środek żywienia zwierząt będzie spełniał
             wymagania, w szczególności jego uzdatnienie lub przetworzenie, lub
           3) określa inne przeznaczenie środka żywienia zwierząt niż
             zastosowanie w żywieniu zwierząt, lub
           4) nakazuje wywóz środka żywienia zwierząt lub paszy leczniczej do
             państwa członkowskiego Unii Europejskiej, z którego zostały
             przywiezione, po uprzednim poinformowaniu, za pośrednictwem Głwnego
             Lekarza Weterynarii, właściwego w zakresie sprawowania nadzoru nad
             środkami żywienia zwierząt lub paszami leczniczymi organu tego
             państwa,
           5) nakazuje zniszczenie środka żywienia zwierząt lub paszy
             leczniczej.
         2. W razie stwierdzenia, że środki żywienia zwierząt lub pasze
           lecznicze pochodzące z państwa trzeciego nie spełniają wymagań
           określonych w ustawie, powiatowy lekarz weterynarii, w drodze
           decyzji administracyjnej:
           1) zakazuje wprowadzania środka żywienia zwierząt lub paszy
             leczniczej do obrotu lub nakazuje wycofanie ich z obrotu w kraju
             oraz nakazuje ich wywóz poza terytorium państw członkowskich Unii
             Europejskiej lub
           2) nakazuje przeprowadzenie w wyznaczonym terminie określonych
             działań, w wyniku których środek żywienia zwierząt będzie spełniał
             wymagania, w szczególności jego uzdatnienie lub przetworzenie, lub
           3) określa inne przeznaczenie środka żywienia zwierząt niż
             zastosowanie w żywieniu zwierząt, lub
           4) nakazuje zniszczenie środka żywienia zwierząt lub paszy
             leczniczej.
         3. Decyzjom, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 5 oraz ust. 2 pkt 1 i 4,
           nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.
         4. Działania, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 5 oraz ust. 2 pkt 2-
           4, przeprowadza się w sposób niezagrażający zdrowiu ludzi lub
           zwierząt oraz środowisku.
         5. Koszty działań podjętych w związku z wydaniem decyzji, o których
           mowa w ust. 1 i 2, ponosi posiadacz środków żywienia zwierząt lub
           pasz leczniczych.
         6. O wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 2 pkt 1, powiatowy lekarz
           weterynarii informuje niezwłocznie Głównego Lekarza Weterynarii,
           który powiadamia o tym fakcie oraz o przyczynach wydania decyzji
           Komisję Europejską i inne państwa członkowskie Unii Europejskiej.
         7. O podjętych decyzjach, o których mowa w ust. 1 i 2, powiatowy
           lekarz weterynarii powiadamia podpunkt krajowego punktu kontaktowego
           w ramach sieci systemu wczesnego ostrzegania o niebezpiecznych
           produktach żywnościowych i środkach żywienia zwierząt (RASFF).
      Art. 44e. 1. W przypadku wydania decyzji, o których mowa w art. 44d ust.
             1, powiatowy lekarz weterynarii przekazuje niezwłocznie ich kopie
             Głównemu Lekarzowi Weterynarii.
         2. Główny Lekarz Weterynarii niezwłocznie po otrzymaniu kopii decyzji,
           o których mowa w art. 44d ust. 1, informuje o tych decyzjach i o
           przyczynach ich wydania właściwy w zakresie sprawowania nadzoru nad
           środkami żywienia zwierząt lub paszami leczniczymi organ państwa
           członkowskiego Unii Europejskiej, z którego został przywieziony
           środek żywienia zwierząt lub pasza lecznicza.
         3. Główny Lekarz Weterynarii w przypadku otrzymania od organu państwa
           członkowskiego Unii Europejskiej właściwego w zakresie sprawowania
           nadzoru nad środkami żywienia zwierząt lub paszami leczniczymi
           informacji o podjętych działaniach w zakresie, o którym mowa w art.
           44d ust. 1, dotyczących środków żywienia zwierząt lub pasz
           leczniczych przywiezionych z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
           nakazuje przeprowadzenie kontroli urzędowej mającej na celu
           ustalenie przyczyn nieprawidłowości stwierdzonych w miejscu
           przeznaczenia środków żywienia zwierząt lub pasz leczniczych.
         4. Główny Lekarz Weterynarii informuje organ państwa członkowskiego
           Unii Europejskiej właściwy w zakresie sprawowania nadzoru nad
           środkami żywienia zwierząt lub paszami leczniczymi o wynikach
           kontroli urzędowej przeprowadzonej w związku z informacją, o której
           mowa w ust. 3, oraz o działaniach podjętych w jej wyniku.
         5. W razie powtarzających się przypadków podejmowania działań  w
           zakresie, o którym mowa w art. 44d ust. 1, przez organ państwa
           członkowskiego Unii Europejskiej, o ktrym mowa w ust. 3, Główny
           Lekarz Weterynarii informuje o tym Komisję Europejską i inne państwa
           członkowskie Unii Europejskiej.
      Art. 44f. 1. Wprowadzane na obszar celny Unii Europejskiej środki
             żywienia zwierząt lub pasze lecznicze podlegają kontroli
             granicznej przeprowadzanej przez granicznego lekarza weterynarii.
         2. Kontrola graniczna obejmuje:
           1) kontrolę dokumentów towarzyszących każdej przesyłce wprowadzanej
             na obszar celny Unii Europejskiej oraz wyrywkowe kontrole
             tożsamości w celu sprawdzenia:
             a) rodzaju środków żywienia zwierząt lub pasz leczniczych,
             b) pochodzenia środków żywienia zwierząt lub pasz leczniczych,
             c) przeznaczenia środków żywienia zwierząt lub pasz leczniczych,
           2) wyrywkową kontrolę fizyczną środków żywienia zwierząt lub pasz
             leczniczych, w celu potwierdzenia ich zgodności z wymaganiami
             określonymi w ustawie.
         3. Osoba odpowiedzialna za przesyłkę informuje pisemnie, w formie
           papierowej lub elektronicznej, granicznego lekarza weterynarii o
           przewidywanym czasie przywozu, rodzaju i ilości przesyłki, z
           wyprzedzeniem co najmniej jednego dnia roboczego.
         4. W przypadku gdy kontrola graniczna wykaże, że środek żywienia
           zwierząt lub pasza lecznicza nie spełniają wymagań określonych w
           ustawie, graniczny lekarz weterynarii, w drodze decyzji
           administracyjnej, zakazuje wprowadzenia przesyłki na obszar celny
           Unii Europejskiej i nakazuje odesłanie jej do państwa, z ktrego
           zostały przywiezione, albo stosuje inne środki wymienione w art. 44d
           ust. 2. Przepis art. 44d ust. 4 stosuje się odpowiednio.
         5. Właściwe organy celne nadają przeznaczenie celne przesyłce zgodnie
           z warunkami ustalonymi w decyzji, o której mowa w ust. 4.
         6. Koszty działań podjętych w wyniku wydania decyzji, o której mowa w
           ust. 4, ponosi osoba odpowiedzialna za przesyłkę.
         7. Decyzji, o której mowa w ust. 4, nadaje się rygor natychmiastowej
           wykonalności.
         8. O wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 4, graniczny lekarz
           weterynarii informuje niezwłocznie Głównego Lekarza Weterynarii,
           który powiadamia o tym fakcie oraz o przyczynach wydania decyzji
           Komisję Europejską i inne państwa członkowskie Unii Europejskiej.
      Art. 44g. 1. Graniczny lekarz weterynarii po przeprowadzeniu kontroli
             granicznej:
           1) określa zakres przeprowadzonej kontroli oraz poświadcza jej
             wyniki w dokumencie potwierdzającym przeprowadzenie kontroli
             przesyłki - jeżeli miejsce przeznaczenia przesyłki jest położone na
             terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
           2) podejmuje działania, o których mowa w pkt 1, oraz informuje o
             tych działaniach powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze
             względu na miejsce przeznaczenia przesyłki - jeżeli miejsce
             wprowadzenia do obrotu przesyłki jest położone na terytorium
             Rzeczypospolitej Polskiej,
           3) wpisuje numer dokumentu potwierdzającego przeprowadzenie
             granicznej kontroli przesyłki do dokumentw towarzyszących
             przesyłce, o ktrych mowa w art. 44f ust. 2 pkt 1.
         2. Dokument, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, towarzyszy przesyłce do
           pierwszego miejsca jej przeznaczenia. Jeżeli przesyłka jest
           podzielona na części, dokument towarzyszy każdej części tej
           przesyłki.
         3. W przypadku gdy kontrola graniczna przesyłki, której miejsce
           przeznaczenia jest położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
           została dokonana w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej,
           osoba odpowiedzialna za przesyłkę przedstawia dokument
           potwierdzający przeprowadzenie kontroli przesyłki oraz jego
           tłumaczenie na język polski powiatowemu lekarzowi weterynarii
           właściwemu ze względu na miejsce przeznaczenia przesyłki
           niezwłocznie po dotarciu przesyłki na to miejsce.
         4. Dokument, o ktrym mowa w ust. 1 pkt 1, wystawia się rwnie, jeeli
           przesyłka niepochodząca z państwa członkowskiego Unii Europejskiej
           opuszcza skład celny, skład wolnocłowy lub magazyn znajdujący się w
           wolnym obszarze celnym i jest przeznaczona do wprowadzenia na obszar
           celny Unii Europejskiej.
         5. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kontroli przesyłek stosuje
           się odpowiednio przepisy o weterynaryjnej kontroli granicznej.
     Art. 44h. 1. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze
           rozporządzenia, wzór dokumentu potwierdzającego przeprowadzenie
           kontroli przesyłki, o którym mowa w art. 44g ust. 1, oraz sposób
           jego wystawiania i wypełniania, mając na względzie zapewnienie
           ujednolicenia wzoru tego dokumentu oraz sposobu jego wystawiania i
           wypełniania z zasadami obowiązującymi w tym zakresie w pozostałych
           państwach członkowskich Unii Europejskiej.
         2. Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem
           właściwym do spraw administracji publicznej określi, w drodze
           rozporządzenia, wykaz przejść granicznych, na ktrych moe być
           dokonywana kontrola graniczna środkw ywienia zwierząt i pasz
           leczniczych, oraz rodzaje środkw ywienia zwierząt i pasz
           leczniczych, ktre mogą być poddawane kontroli granicznej na
           poszczeglnych przejściach granicznych, mając na uwadze podział na
           przejścia graniczne, w ktrych dokonuje się wyłącznie kontroli środkw
           ywienia zwierząt i pasz leczniczych niezawierających materiałw
           pochodzących z tkanek zwierząt, oraz na przejścia graniczne, w
           ktrych dokonuje się kontroli wszystkich środkw ywienia zwierząt i
           pasz leczniczych.
      Art. 44i. 1. W przypadku gdy środek żywienia zwierząt lub pasza lecznicza
             stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt oraz dla
             środowiska, wojewoda na wniosek wojewódzkiego lekarza weterynarii
             może, w drodze rozporządzenia:
           1) ograniczyć albo zakazać wytwarzania, obrotu lub stosowania w
             żywieniu zwierząt tych środków lub pasz,
           2) nakazać badanie kliniczne zwierząt oraz badanie prób
             laboratoryjnych pobranych od zwierzęcia lub ze zwłok zwierzęcych,
             jak również przeprowadzenie sekcji zwłok zwierzęcych,
           3) nakazać leczenie zwierząt lub wykonanie innych zabiegów na
             zwierzętach.
         2. W przypadku gdy środek żywienia zwierząt lub pasza lecznicza
           stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt oraz dla
           środowiska na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części,
           minister właściwy do spraw rolnictwa może, w drodze rozporządzenia,
           zarządzić środki, o których mowa w ust. 1, mając na względzie
           ochronę zdrowia ludzi lub zwierząt oraz środowiska.
      Art. 44j. 1. Główny Lekarz Weterynarii opracowuje operacyjny plan
             gotowości na wypadek wystąpienia zagrożeń związanych z
             wytwarzaniem i wprowadzaniem do obrotu środków żywienia zwierząt
             lub pasz leczniczych oraz ich stosowaniem w żywieniu zwierząt,
             zwany dalej "planem gotowości", na podstawie analizy ryzyka
             wystąpienia tych zagrożeń dla zdrowia ludzi, zwierząt oraz dla
             środowiska.
         2. Projekt planu gotowości Główny Lekarz Weterynarii uzgadnia z
           ministrem właściwym do spraw rolnictwa, ministrem właściwym do spraw
           środowiska oraz ministrem właściwym do spraw zdrowia.
         3. Plan gotowości określa:
           1) potencjalne źródła i rodzaje zagrożeń oraz środki, które powinny
             być zastosowane na wypadek ich wystąpienia,
           2)  zakres współpracy z innymi organami administracji publicznej
             związanej z usuwaniem zagrożeń i skutków ich wystąpienia,
           3)  zakres i sposób przekazywania informacji w ramach realizacji
             planu,
           4)  źródła finansowania zadań określonych w planie.
         4. Plan gotowości podlega zatwierdzeniu przez Radę Ministrów.
         5. Zatwierdzony przez Radę Ministrów plan gotowości Główny Lekarz
           Weterynarii przekazuje Komisji Europejskiej.
         6. Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany planu
           gotowości.
      Art. 44k. 1. Podmiot prowadzący działalność w zakresie wytwarzania lub
             obrotu środkami żywienia zwierząt lub paszami leczniczymi, który
             wprowadził taki środek lub paszę do obrotu, a także osoba
             odpowiedzialna za przesyłkę w przypadku środka żywienia zwierząt
             lub paszy leczniczej przywożonych z państwa trzeciego, w przypadku
             posiadania dowodów, że środek żywienia zwierząt lub pasza
             lecznicza nie spełniają wymagań określonych w ustawie i stwarzają
             przez to poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt oraz dla
             środowiska, powiadamiają o tym powiatowego lekarza weterynarii.
         2. Powiadomienie,  o którym mowa w ust. 1, zawiera informacje:
           1)  o środku żywienia zwierząt lub paszy leczniczej umożliwiające
             ich identyfikację,
           2)  umożliwiające ustalenie aktualnego miejsca położenia środka
             żywienia zwierząt lub paszy leczniczej,
           3)  o przypuszczalnych zagrożeniach stwarzanych przez środek
             żywienia zwierząt lub paszę leczniczą,
           4)  o działaniach podjętych w celu zapobieżenia przypuszczalnemu
             zagrożeniu stwarzanemu przez środek żywienia zwierząt lub paszę
             leczniczą.
         3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do osób kierujących
           laboratoriami przeprowadzającymi analizy środków żywienia zwierząt
           lub pasz leczniczych.
         4. Po otrzymaniu informacji, że środek żywienia zwierząt lub pasza
           lecznicza nie spełniają wymagań określonych w ustawie, powiatowy
           lekarz weterynarii podejmuje działania uniemożliwiające
           wykorzystanie w żywieniu zwierząt takiego środka żywienia zwierząt
           lub paszy leczniczej i niezwłocznie przystępuje do oceny ryzyka
           polegającej na przeprowadzeniu badań mających na celu określenie:
           1) charakteru zagrożenia, a w przypadku gdy jest to niezbędne -
             zawartości substancji niepożądanych,
           2) źródła zagrożenia lub źródła pochodzenia substancji
             niepożądanych.
         5. Powiatowy lekarz weterynarii może objąć oceną ryzyka, o której mowa
           w ust. 4, także inne przesyłki tego samego środka żywienia zwierząt
           lub paszy leczniczej, które mogą zawierać substancje niepożądane w
           ilości przekraczającej ich dopuszczalną zawartość lub stwarzać
           zagrożenie wynikające z niespełniania przez te środki lub pasze
           wymagań określonych w ustawie.
         6. Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia, że środek
           żywienia zwierząt lub pasza lecznicza, o których mowa w ust. 1,
           stwarzają poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt oraz dla
           środowiska:
           1) wydaje decyzje, o których mowa w art. 44d, lub
           2) informuje wojewódzkiego lekarza weterynarii o konieczności
             wydania rozporządzenia, o którym mowa w art. 44i ust. 1, informując
             o tym Głównego Lekarza Weterynarii, lub
           3) przeprowadza kontrolę urzędową w celu zapobieżenia przeniesieniu
             zagrożenia na inne środki żywienia zwierząt lub pasze lecznicze.
      Art. 44l. 1. W przypadku stwierdzenia, że środek żywienia zwierząt lub
             pasza lecznicza niespełniające wymagań określonych w ustawie
             stwarzają poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt oraz dla
             środowiska, powiatowy lekarz weterynarii informuje o tym
             niezwłocznie Głównego Lekarza Weterynarii.
         2. W informacji, o której mowa w ust. 1, powiatowy lekarz weterynarii
           podaje informacje, o których mowa w art. 44g ust. 1, oraz informacje
           pozwalające zidentyfikować zwierzęta, które były karmione danym
           środkiem żywienia zwierząt lub paszą leczniczą.
         3. Główny Lekarz Weterynarii niezwłocznie przekazuje informację, o
           której mowa w ust. 1, Komisji Europejskiej, wskazując podjęte albo
           przewidywane działania w tym zakresie.
         4. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do środków żywienia
           zwierząt oraz pasz leczniczych pochodzących z państw trzecich, które
           zostały przywiezione na terytorium państw członkowskich Unii
           Europejskiej w celu wprowadzenia ich do obrotu.
         5. W przypadku ustania zagrożenia, o którym mowa w ust. 1, Główny
           Lekarz Weterynarii informuje o tym Komisję Europejską i inne państwa
           członkowskie Unii Europejskiej.
      Art. 44m. 1. W przypadku poważnego zagrożenia dla zdrowia ludzi, zwierząt
             oraz dla środowiska minister właściwy do spraw rolnictwa w
             porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska może, w
             drodze rozporządzenia:
           1)  wprowadzić czasowy zakaz przywozu na terytorium Rzeczypospolitej
             Polskiej lub przewozu przez jej terytorium środków żywienia
             zwierząt lub pasz leczniczych z państw, w których to zagrożenie
             występuje,
           2) określić specjalne wymagania dla środków żywienia zwierząt lub
             pasz leczniczych przywożonych na terytorium Rzeczypospolitej
             Polskiej z innych państw
           - mając na względzie zdrowie ludzi, zwierząt i bezpieczeństwo
             środowiska oraz opinię Komisji Europejskiej w zakresie zastosowania
             wymienionych zakazów lub ograniczeń.
         2. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się po uprzednim
           powiadomieniu Komisji Europejskiej o zamiarze wprowadzenia zakazów
           lub ograniczeń, w przypadku braku niezwłocznych działań Komisji
           Europejskiej w tym zakresie.
         3. Minister właściwy do spraw rolnictwa niezwłocznie powiadamia
           Komisję Europejską i inne państwa członkowskie Unii Europejskiej o
           wprowadzonych zakazach lub ograniczeniach.
      Art. 44n. 1. Główny Lekarz Weterynarii corocznie, w terminie do dnia 31
             stycznia, przedkłada ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa
             sprawozdanie dotyczące wdrażania rocznego planu kontroli
             urzędowej, o którym mowa w art. 44 ust. 7.
         2. Sprawozdanie, o którym mowa ust. 1, zawiera w szczególności
           informacje dotyczące:
           1)  liczby i rodzajów przeprowadzonych kontroli urzędowych,
           2)  wyników kontroli urzędowych, w tym liczby i rodzaju
             stwierdzonych naruszeń przepisów ustawy,
           3) działań podjętych w związku ze stwierdzonymi naruszeniami
             przepisów ustawy.
         3. Minister właściwy do spraw rolnictwa:
           1) przekazuje Komisji Europejskiej wykaz:
             a) organów właściwych do przeprowadzania kontroli urzędowych na
               terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wraz z określeniem ich
               właściwości rzeczowej,
             b) laboratoriów określonych w przepisach wydanych na podstawie
               art. 44 ust. 10 pkt 3,
           2) corocznie, w terminie do dnia 1 kwietnia, przedkłada Komisji
             Europejskiej sprawozdanie dotyczące wdrażania rocznego planu
             kontroli urzędowej.";
24) uchyla się art. 45;
25) w art. 46 w ust. 1:
   a) pkt 6 otrzymuje brzmienie:
     "6) dopuszcza, aby procesem produkcji pasz, dodatków paszowych lub
       premiksów wymienionych w art. 6 ust. 1 oraz pasz leczniczych kierowała
       osoba niemająca kwalifikacji, o których mowa w art. 7,",
   b) pkt 7 otrzymuje brzmienie:
     "7) nie prowadzi spisu, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 7, oraz
       dokumentacji, o której mowa w art. 6 ust. 2a, lub prowadzi je niezgodnie
       z przepisami ustawy,",
   c) po pkt 13 dodaje się pkt 13a i 13b w brzmieniu:
     "13a) wytwarza, przechowuje, wprowadza do obrotu, znakuje lub transportuje
       pasze lecznicze niezgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach
       wydanych na podstawie art. 6 ust. 4,
     13b) postępuje z odpadami powstałymi w procesie wytwarzania pasz
       leczniczych oraz w wyniku ich wykorzystania w sposb niezgodny z
       wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 6 ust.
       5,",
   d) po pkt 17 dodaje się pkt 18 i 19 w brzmieniu:
     "18) nie informuje powiatowego lekarza weterynarii o rodzaju i ilości
       środków żywienia zwierząt lub pasz leczniczych przywiezionych z innego
       państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
     19)  nie informuje powiatowego lekarza weterynarii o tym, że środek
       żywienia zwierząt lub pasza lecznicza niespełniające wymagań określonych
       w ustawie mogą stwarzać poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt
       oraz dla środowiska,".
                                        
                                     Art. 2.
W ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. Nr 126, poz.
1381, z późn. zm.)[2] wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2 uchyla się pkt 23;
2) uchyla się art. 45;
3) w art. 69 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  "1. Lekarz weterynarii prowadzący obrót detaliczny produktami leczniczymi
     weterynaryjnymi jest obowiązany do:
     1) prowadzenia dokumentacji obrotu produktami leczniczymi weterynaryjnymi,
     2) przeprowadzania, przynajmniej raz w roku, spisu kontrolnego stanu
       magazynowego produktów leczniczych weterynaryjnych oraz ich dostaw, wraz
       z odnotowaniem wszelkich stwierdzonych niezgodności.".
                                        
                                     Art. 3.
W ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz.U. Nr 33,
poz. 287) w art. 30 w ust. 1 w pkt 5 w lit. l średnik zastępuje się przecinkiem
i dodaje się lit. m oraz n w brzmieniu:
     "m) wytwarzaniem środkw ywienia zwierząt i pasz leczniczych przeznaczonych
       do obrotu oraz warunkami ich przechowywania lub sprzeday,
     n) wytwarzaniem środkw ywienia zwierząt nieprzeznaczonych do obrotu,
       zawierających dodatki paszowe z grup: antybiotykw, kokcydiostatykw i
       innych produktw leczniczych i stymulatorw wzrostu oraz warunkami ich
       przechowywania;".
                                        
                                     Art. 4.
Prezes Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw rolnictwa, w
drodze rozporządzenia, dokona przeniesienia planowanych dochodów i wydatków
budżetowych, w tym na wynagrodzenia, oraz limitów zatrudnienia przeznaczonych na
finansowanie kontroli jakości handlowej środków żywienia zwierząt z Inspekcji
Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych do Inspekcji Weterynaryjnej:
   1) z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw rynków
     rolnych, z której finansowana jest Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów
     Rolno- Spożywczych, do części, której dysponentem jest minister właściwy
     do spraw rolnictwa, z której finansowany jest Główny Inspektorat
     Weterynarii,
   2) w ramach budżetów wojewodów - z Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów
     Rolno-Spożywczych do wojewódzkich i powiatowych inspektoratów weterynarii
   -  z uwzględnieniem zadań przejętych przez te jednostki.
                                        
                                     Art. 5.
Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa
w Unii Europejskiej.
 

_______________________________
[1]  Niniejszą  ustawą  zmienia się ustawę z dnia 6  września  2001  r.  -  Prawo
 farmaceutyczne   oraz  ustawę  z  dnia  29  stycznia  2004   r.   o   Inspekcji
 Weterynaryjnej.
 Przepisy niniejszej ustawy wdrażają postanowienia:
 1)  dyrektywy 79/373/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie obrotu mieszankami
  paszowymi (Dz. Urz. WE L 86 z 6.4.1979 r., z późn. zm.),
 2)  dyrektywy  90/167/EWG  z  dnia  26 marca  1990  r.  ustanawiającej  warunki
  przygotowania, wprowadzania do obrotu i użycia pasz leczniczych we  Wspólnocie
  (Dz. Urz. WE L 92 z 7.4.1990 r., z późn. zm.),
 3)  dyrektywy  95/53/WE  z  dnia 25 października  1995  r.  ustalającej  zasady
  dotyczące  organizacji urzędowych inspekcji w zakresie żywienia zwierząt  (Dz.
  Urz. WE L 265 z 8.11.1995 r., z późn. zm.),
 4)  dyrektywy  95/69/WE  z  dnia 22 grudnia 1995 r.  ustanawiającej  warunki  i
  środki  dla  zatwierdzania i rejestracji określonych  zakładów  i  pośredników
  prowadzących działalność w sektorze pasz zwierzęcych i zmieniającej  dyrektywy
  70/524/EWG,  74/63/EWG,  79/373/EWG  i  82/471/EWG   (Dz.  Urz.  WE  L  332  z
  30.12.1995 r., z późn. zm.),
 5)  dyrektywy  96/25/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie obrotu materiałami
  paszowymi,   zmieniającej  dyrektywy  70/524/EWG,  74/63/EWG,   82/471/EWG   i
  93/74/EWG  oraz  uchylającej  dyrektywę  77/101/EWG  (Dz.  Urz.  WE  L  125  z
  23.5.1996 r., z późn. zm.),
 6)  dyrektywy  98/68/WE  z  dnia 10 września 1998  r.  ustanawiającej  dokument
  wzorcowy  określony w art. 9 ust. 1 dyrektywy Rady 95/53/WE i  niektre  reguły
  kontroli  przy wprowadzaniu do Wsplnoty pasz z państw trzecich (Dz.Urz.  WE  L
  261 z 24.9.1998 r.),
 7)  dyrektywy  2001/82/WE  z dnia 6 listopada 2001 r.  w  sprawie  wsplnotowego
  kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktw leczniczych (Dz.Urz. WE  L
  311 z 28.11. 2001 r., z pźn. zm.).
 Dane  dotyczące  ogłoszenia  aktów  prawa  Unii  Europejskiej,  zamieszczone  w
 niniejszej  ustawie - z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa
 w  Unii Europejskiej - dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii
 Europejskiej - wydanie specjalne.
[2] Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 113,  poz.
984, Nr 141, poz. 1181 i Nr 152, poz. 1265, oraz z 2003 r. Nr 45, poz. 391 i  Nr
189, poz. 1852.