Dz.U. z 2004 r. Nr 93, poz. 898
                                        
                                        
                                        
                                        
                                   U S T A W A
                           z dnia 20 kwietnia 2004 r.
                                        
                           o rolnictwie ekologicznym[1]
                                        
                                        
                                     Art. 1.
Ustawa określa zadania i właściwość organów i jednostek organizacyjnych w
zakresie rolnictwa ekologicznego określonym w:
   1) rozporządzeniu Rady nr 2092/91/EWG z dnia 24 czerwca 1991 r. w sprawie
     produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych
     i środków spożywczych (Dz. Urz. WE L 198, 22.07.1991 r., z późn. zm.);
   2) rozporządzeniu Komisji nr 94/92/EWG z dnia 14 stycznia 1992 r.
     ustanawiającym szczegółowe zasady wprowadzenia w życie uzgodnień
     dotyczących przywozu z państw trzecich przewidzianych w rozporządzeniu
     Rady (EWG) nr 2092/91 w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych
     oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych (Dz. Urz. WE L
     011, 17.01.1992 r., z późn. zm.);
   3) rozporządzeniu Komisji nr 1788/2001/WE z dnia 7 września 2001 r.
     ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania przepisów dotyczących
     świadectwa kontroli w odniesieniu do przywozu z państw trzecich, na
     podstawie art. 11 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2092/91 w sprawie produkcji
     ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków
     spożywczych (Dz. Urz. WE L 243, 13.09.2001 r., z późn. zm.);
   4) rozporządzeniu Komisji nr 1452/2003/WE z dnia 14 sierpnia 2003 r.
     utrzymującym odstępstwo przewidziane w art. 6 ust. 3 lit. a rozporządzenia
     Rady (EWG) nr 2092/91 w odniesieniu do niektórych gatunków nasion i
     roślinnego materiału rozmnożeniowego oraz ustanawiającym zasady
     proceduralne i kryteria dotyczące tego odstępstwa (Dz. Urz. WE L 206,
     15.08.2003 r.).
                                        
                                     Art. 2.
Użyte w ustawie określenie "producent" oznacza "podmiot gospodarczy" w
rozumieniu art. 4 pkt 5 rozporządzenia, o którym mowa w art. 1 pkt 1.
                                        
                                     Art. 3.
Organami i jednostkami organizacyjnymi właściwymi w sprawach kontroli i
certyfikacji w rolnictwie ekologicznym są:
   1)  minister właściwy do spraw rolnictwa - upoważniający jednostki
     certyfikujące, akredytowane w zakresie rolnictwa ekologicznego, zgodnie z
     Polską Normą PN-EN 45011 "Wymagania ogólne dotyczące działania jednostek
     prowadzących systemy certyfikacji wyrobów", zwane dalej "jednostkami
     certyfikującymi", do przeprowadzania kontroli oraz wydawania i cofania
   certyfikatów potwierdzających, że płody rolne nieprzetworzone oraz
     produkty z nich powstałe, w tym także zwierzęta oraz produkty i przetwory
     pochodzenia zwierzęcego, zostały wyprodukowane lub przetworzone zgodnie z
     rozporządzeniem, o którym mowa w art. 1 pkt 1, zwanych dalej
     "certyfikatami zgodności";
   2) Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, zwana dalej
     "Inspekcją":
     a) sprawująca nadzór nad upoważnionymi przez ministra właściwego do spraw
       rolnictwa jednostkami certyfikującymi, zwanymi dalej "upoważnionymi
       jednostkami certyfikującymi",
     b) przyjmująca zgłoszenia producentów podejmujących działalność w
       rolnictwie ekologicznym,
     c) upoważniająca, na zasadach określonych w rozporządzeniach, o których
       mowa w art. 1 pkt 1 i 3, producentów do przywozu produktów rolnictwa
       ekologicznego z krajów trzecich niewymienionych na liście Komisji
       Europejskiej stanowiącej załącznik do rozporządzenia, o którym mowa w
       art. 1 pkt 2, sporządzonej na podstawie art. 11 rozporządzenia, o którym
       mowa w art. 1 pkt 1,
     d) dokonująca kontroli produktów rolnictwa ekologicznego pochodzących z
       krajów trzecich, o których mowa w lit. c, w tym kontroli granicznej,
     e) gromadząca i przechowująca informacje o producentach oraz
       udostępniająca je podmiotom zainteresowanym, na zasadach określonych w
       rozporządzeniu, o którym mowa w art. 1 pkt 1;
   3) upoważnione jednostki certyfikujące przeprowadzające kontrole oraz wyda
     jące i cofające certyfikaty zgodności.
                                        
                                     Art. 4.
1. Jednostka certyfikująca, w celu upoważnienia jej do przeprowadzania kontroli
  oraz wydawania i cofania certyfikatów zgodności występuje z wnioskiem do
  ministra właściwego do spraw rolnictwa.
2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:
   1)  certyfikat akredytacji w zakresie, o którym mowa w art. 3 pkt 1;
   2)  inne dokumenty lub informacje niezbędne do stwierdzenia spełniania
     wymagań określonych w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 1 pkt 1.
3. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w drodze decyzji, upoważnia jednostkę
  certyfikującą do przeprowadzania kontroli oraz wydawania i cofania
  certyfikatów zgodności, jeżeli spełnia ona wymagania określone w
  rozporządzeniu, o którym mowa w art. 1 pkt 1.
4. W decyzji, o której mowa w ust. 3, minister właściwy do spraw rolnictwa
  nadaje upoważnionej jednostce certyfikującej numer identyfikacyjny, który
  umieszcza się na etykiecie produktu ekologicznego obok nazwy upoważnionej
  jednostki certyfikującej.
5. Minister właściwy do spraw rolnictwa, na wniosek Głównego Inspektora Jakości
  Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, zwanego dalej "Głównym Inspektorem",
  cofa, w drodze decyzji, upoważnienie do przeprowadzania kontroli oraz
  wydawania i cofania certyfikatów zgodności w przypadkach określonych w
  rozporządzeniu, o którym mowa w art. 1 pkt 1, oraz w przypadku
  nieprzekazywania wykazu producentów, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1.
                                        
                                     Art. 5.
1. W ramach nadzoru, o którym mowa w art. 3 pkt 2 lit. a, Główny Inspektor:
   1) przeprowadza analizy danych dostarczanych przez upoważnione jednostki
     certyfikujące;
   2) dokonuje kontroli upoważnionych jednostek certyfikujących w zakresie
     stosowania przez nie procedur kontrolnych, posiadanych środków
     technicznych i kwalifikacji pracowników oraz dokonuje sprawdzenia
     dokumentów dotyczących kontroli producentów;
   3) przekazuje upoważnionym jednostkom certyfikującym wnioski pokontrolne.
2. Dla zapewnienia skuteczności nadzoru Główny Inspektor może:
   1)  żądać od upoważnionych jednostek certyfikujących wszelkich dodatkowych
     informacji i danych związanych z wykonywanym nadzorem;
   2) dokonywać sprawdzenia u producentów prawidłowości kontroli wykonanych
     przez upoważnione jednostki certyfikujące.
3. Do postępowania kontrolnego prowadzonego w ramach nadzoru, o którym mowa w
  ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepisy o jakości handlowej artykułów
  rolno-spożywczych.

                                     Art. 6.
1. Producent zamierzający podjąć działalność w zakresie rolnictwa ekologicznego
  zgłasza zamiar prowadzenia takiej działalności wybranej upoważnionej
  jednostce certyfikującej i wojewódzkiemu inspektorowi jakości handlowej
  artykułów rolno-spożywczych, z zastrzeżeniem art. 7.
2. Zgłoszenia dokonuje się na formularzu opracowanym przez Głównego Inspektora,
  zawierającym informacje określone w załączniku IV do rozporządzenia, o którym
  mowa w art. 1 pkt 1.
3. Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych
  przekazuje niezwłocznie kopię zgłoszenia Głównemu Inspektorowi.

                                     Art. 7.
1. Producent zamierzający dokonywać przywozu produktów rolnictwa ekologicznego,
  o których mowa w art. 3 pkt 2 lit. c, zgłasza zamiar prowadzenia takiej
  działalności Głównemu Inspektorowi i wybranej upoważnionej jednostce
  certyfikującej.
2. Główny Inspektor upoważnia, w drodze decyzji, do przywozu produktów
  rolnictwa ekologicznego, o których mowa w art. 3 pkt 2 lit. c.
                                        
                                     Art. 8.
Do kontroli, o której mowa w art. 3 pkt 2 lit. d, stosuje się odpowiednio
przepisy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.
                                        
                                     Art. 9.
1. Upoważniona jednostka certyfikująca przekazuje:
   1)  do dnia 31 października każdego roku ministrowi właściwemu do spraw
     rolnictwa oraz Prezesowi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
     - wykaz producentów w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji
     producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o
     przyznanie płatności, którzy spełnili wymagania dotyczące produkcji w rol
     nictwie ekologicznym określone w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 1
     pkt 1;
   2)  do dnia 31 stycznia każdego roku ministrowi właściwemu do spraw
     rolnictwa i Głównemu Inspektorowi - wykaz producentów podlegających jej
     kontroli, według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedniego;
   3)  do dnia 31 stycznia każdego roku Głównemu Inspektorowi - sprawozdanie ze
     swojej działalności za rok poprzedni.
2. Wykaz, o którym mowa w ust. 1:
   1)  w pkt 1 - sporządza się na formularzu udostępnianym przez Agencję
     Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa;
   2) w pkt 2 - sporządza się na formularzu udostępnianym upoważnionym
     jednostkom certyfikującym przez Głównego Inspektora.
3. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzory
  formularzy, o których mowa w ust. 2, mając na względzie uzyskanie istotnych
  informacji dotyczących producentów poddanych kontroli lub spełniających
  wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym.
                                        
                                    Art. 10.
1. Środek ochrony roślin może zostać zakwalifikowany do stosowania w rolnictwie
  ekologicznym, jeżeli:
   1) znajduje się w rejestrze środków ochrony roślin dopuszczonych do obrotu
     na podstawie przepisów o ochronie roślin;
   2) zawiera w swoim składzie wyłącznie substancje biologicznie czynne,
     mikroorganizmy i żywe organizmy wymienione w załączniku II B do
     rozporządzenia, o którym mowa w art. 1 pkt 1.
2. Nawóz może zostać zakwalifikowany do stosowania w rolnictwie ekologicznym,
  jeżeli:
   1)  został wprowadzony do obrotu na podstawie przepisów o nawozach i
     nawożeniu;
   2) zawiera w swoim składzie wyłącznie substancje wymienione w załączniku II
     A do rozporządzenia, o którym mowa w art. 1 pkt 1.
3. Środek poprawiający właściwości gleby może zostać zakwalifikowany do
  stosowania w rolnictwie ekologicznym, jeżeli zawiera wyłącznie składniki
  wymienione w załączniku II A do rozporządzenia, o którym mowa w art. 1 pkt 1.
                                        
                                    Art. 11.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, jednostkę
organizacyjną kwalifikującą:
   1) środki ochrony roślin do stosowania w rolnictwie ekologicznym oraz
     prowadzącą wykaz tych środków,
   2) nawozy lub środki poprawiające właściwości gleby do stosowania w
     rolnictwie ekologicznym oraz prowadzącą wykaz tych nawozów i środków
 - mając na względzie potencjał naukowo-badawczy danej jednostki.
                                        
                                    Art. 12.
1. Jednostką organizacyjną prowadzącą wykazy:
   1)  dostawców określonych w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 1 pkt 4;
   2) nasion, materiału siewnego i wegetatywnego materiału rozmnożeniowego
     wyprodukowanego metodami ekologicznymi, zwanych dalej "materiałem"
 - jest Główny Inspektorat Ochrony Roślin i Nasiennictwa, zwany dalej "Głównym
  Inspektoratem".
2. Wykazy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zawierają w szczególności gatunki,
  odmiany i ilości materiału.
3. Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa wydaje, w drodze decyzji,
  pozwolenie na zastosowanie w rolnictwie ekologicznym materiału
  niespełniającego wymogów przewidzianych w rozporządzeniu, o którym mowa w
  art. 1 pkt 1, na zasadach określonych w tych przepisach.
4. Dostawcy określeni w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 1 pkt 4,
  przekazują do Głównego Inspektoratu informacje określone w tych przepisach do
  końca każdego kwartału. Informacje przekazuje się na formularzach
  opracowanych i udostępnianych przez Główny Inspektorat.

                                    Art. 13.
1. Na zasadach określonych w przepisach o finansach publicznych, z budżetu
  państwa można:
   1) dofinansować prowadzenie badań dotyczących rolnictwa ekologicznego, w tym
     wykonywanie analiz na zawartość substancji niedozwolonych do stosowania w
     rolnictwie ekologicznym;
   2) udzielać dotacji na dofinansowanie kosztów kontroli gospodarstw rolnych,
     w których prowadzona jest produkcja metodami ekologicznymi.
2. Z budżetu państwa mogą być dofinansowywane działania promocyjne w rolnictwie
  ekologicznym, w tym udział w targach krajowych i międzynarodowych, na
  podstawie umów zawartych w trybie przepisów o finansach publicznych.

                                    Art. 14.
1. Minister właściwy do spraw rolnictwa przekazuje informacje oraz sprawozdania
  Komisji Europejskiej i innym państwom członkowskim Unii Europejskiej w
  zakresie wymaganym w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 1 pkt 1.
2. Minister właściwy do spraw rolnictwa może, w drodze rozporządzenia, określić
  szczegółowe warunki dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym, mając na
  względzie uwarunkowania lokalne oraz dopuszczone odstępstwa w zakresie
  produkcji ekologicznej określone w rozporządzeniach, o których mowa w art. 1
  pkt 1 i 4.

                                    Art. 15.
1. Kto:
   1)  wprowadza do obrotu jako produkty rolnictwa ekologicznego produkty,
     które zostały wyprodukowane, wyhodowane, pozyskane lub przetworzone
     niezgodnie z warunkami wymaganymi w produkcji metodami ekologicznymi,
   2) zamieszcza na etykiecie lub opakowaniu środka spożywczego, który nie
     został wyprodukowany, wyhodowany, pozyskany lub przetworzony zgodnie z
     warunkami wymaganymi w produkcji metodami ekologicznymi, napisy
     sugerujące, że środek ten jest produktem rolnictwa ekologicznego,
   3) pakuje, transportuje lub znakuje produkty rolnictwa ekologicznego
     niezgodnie z art. 10 ust. 1 lit. d i ust. 2 oraz z załącznikiem III do
     rozporządzenia, o którym mowa w art. 1 pkt 1
   - podlega karze grzywny.
2. Orzekanie w sprawach określonych w ust. 1 następuje w trybie Kodeksu
  postępowania w sprawach o wykroczenia.
                                        
                                    Art. 16.
1. Producenci, którzy w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy wytwarzają
  produkty rolnictwa ekologicznego i posiadają ważny certyfikat zgodności
  wydany przez upoważnione jednostki certyfikujące na podstawie przepisów
  dotychczasowych, mogą wprowadzać te produkty do obrotu jako produkty
  rolnictwa ekologicznego do dnia upływu ważności tego certyfikatu.
2. Produkt wprowadzony do obrotu przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,
  oznakowany jako produkt rolnictwa ekologicznego na podstawie przepisów
  dotychczasowych, może znajdować się w obrocie do dnia upływu terminu jego
  ważności.
3. Do okresu przestawiania gospodarstwa rolnego na produkcję metodami
  ekologicznymi zalicza się udokumentowany okres przestawiania gospodarstwa
  rolnego na produkcję metodami ekologicznymi rozpoczęty przed dniem wejścia w
  życie niniejszej ustawy.
4. Upoważnienia wydane jednostkom certyfikującym oraz nadane im numery
  identyfikacyjne na podstawie przepisów dotychczasowych zachowują ważność do
  dnia 31 grudnia 2004 r.

                                    Art. 17.
Traci moc ustawa z dnia 16 marca 2001 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz.U. Nr 38,
poz. 452 oraz z 2003 r. Nr 223, poz. 2220).

                                    Art. 18.
Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa
w Unii Europejskiej.



                                                                                
_______________________________
[1] Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w
 niniejszej ustawie - z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa
 w Unii Europejskiej - dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii
 Europejskiej - wydanie specjalne.